Başım Fena Ağrıyor Sevgilim
Son güncelleme:
-
Başım fena ağrıyor sevgilim. Öylece yatıyorum kanepede. Kar yağıyor dışarıda. Çocuklar kar topu oynuyor; çığlıkları beynimde bomba gibi patlıyor. Üst kattaki komşu yine koşar gibi yürüyor. İçimden saydırıyorum. Annem mutfakta bir şeylerle uğraşıyor. Dünya dönüyor sevgilim, her varlık kendi varlık sahasının içinde üstüne yağan karı temizlemekle meşgul. Buraya kadar her şey tamam. Tamam olmayan tek şey, benim seni fena şekilde özlüyor olmam. Geçen gün Mualla’ya rastladım yolda. Beni görünce gözlerini kaçırdı, sanki suçlu kendisiymiş gibi. Usulca gülümseyip selam verdim. Gözlerini kaldırıp ‘merhaba’ dedi. O an gözlerinde seni gördüm. İnanabiliyor musun, başkasında seni gördüm. Her canlı birlikte var olduğu diğer şeylerde izini bırakırmış, anladım. Karşı kaldırıma geçip harabe bir evin duvarına dayadım sırtımı. Bir cigara yaktım. Seninle söylediğimiz bir şarkı takıldı dilime. Tek başıma mırıldandım, kimse duymadı merak etme. İki kişilik şarkılar tek başına söylenince can acıtıyor sevgilim, bilmelisin. Bensiz hiçbir şarkıyı söyleme. Canın yanmasın.
Başımın ağrısı geçmedi. Hâlâ yatıyorum kanepede. Kar dindi sanki. Öyle hissediyorum. Akşam oluyor. Çocukların sesi gittikçe azalıyor. Bir bir evlerine gidiyorlar anlaşılan. Üst kattaki komşunun ayak seslerini duymuyorum artık. Annem mutfaktan çıkmadı daha. Şehrin üstüne çöken karanlık bir şeyleri örtebileceğini sanıyor olmalı ki hızla aydınlığı çekiyor üstümüzden. Bana doğum günümde aldığın saati kolumdan çıkarmadım. Ömrüme bir faydası olur mu bilmem ama çıkarmadım işte. Gittiğinden beri kitaplara da dokunmadım. Çok okuduğumdan şikayet ederdin hep. Al işte, okumuyorum artık. Ellerinin, gözlerinin izine denk gelirim diye değil yanlış anlama. Senin dışında bir şeyi düşünmek istemiyorum sadece.
Ağrı mı, geçmedi sevgilim. Sen düşünme bunu. Birazdan geçer. Bilirsin başıma ağrı saplanınca kolay geçmiyor. Geçen gün fotoğraflarımıza bakayım dedim. Hani hep gittiğimiz o kafenin terasında sigara içerken çektiğim fotoğrafın vardı ya. Ya hatırlasana, demire yaslanmıştın, soğuktan titriyordun. Yüzünde ömrümün treni gibi gezinen gülüşün olan fotoğraf. Ömrümün treniydi gülüşün, ömrümse istasyon. Lan bir insan bu kadar güzel gülmeye utanır dedim içimden. Bu kadar güzel gülme bir daha emi.
Başımdaki ağrıyı sorup durma. Hep böyleydin. Bir yerim ağrıdığında üzülürdün. Ağrımasın, sen iyi ol derdin. İki dakikada bir sorardın geçti mi diye. Geçmedi sevgilim, ağrı dediğin öyle kolay geçer mi. Hele ki dokunduğun yerlerin ağrısı, özlemekten beter. Ağrım dinerse unuturum seni, ağrım geçmesin sevgilim.
Cengizhan Konuş