Karanlığı örttüm üzerime
Taştan yapılmış yastıklara düşünce başım
Erezyona uğrayan hayallerim oldu
Racona ters diye sürgüne gönderip vedaları
Gelmediğin her celsede boşadım
Falçatayla kestim mektuplarını
Ucuna bir külhanbeyi narası bıraktım
Antenti sen kokan güller devşirip
Her araz doğduğunda geceyarısı
Sahipsizliğimin kucağına aktım
Sevgine namzet bekledim sorgusuz
Mükellef olduğumdan beri gözlerine
Rezerv koydum gölgenin değdiği yerlere
Hürmetle sokuldum başımın
Parmaklarında hayat bulduğu dizlerine
Hangi zaviyeden baksam seni görüyorum
Evhamları kovduktan beri aklımdan
Tenime her rüzgâr dokunduğunda
Avuçlayıp kirpiklerime değdiriyorum seni
Aşk olup damlıyorsun gözyaşlarımdan
Fersiz hanlarda ışık oldun geceme
Loş odalarda uyanınca uykudan
Yaşayan bir hayalmiş gezen tenimde
Kararını bilmesin söyleme çiğdemlere
Sen de konuşma son sözümü duymadan