SEN GİDERKEN
Binlerce Kerem aktı gözlerimden
Kuşlar düştü kanadı kırık
Kırıklar oluştu güneşin yüreğinde
Gecenin boğazında kesif bir hıçkırık
Işıklar ağladı karanlığın içinde...
Tarihini inkar etti aşkın kitabı
Bütün şehirler, bütün şiirler ağladı
Renkleri meçhule karıştı güllerin
Rüzgarlar ağladı önünde küllerin
Kaç uçurtmanın ipi sıyrıldı yorgun ellerden
Kaç el, gitme deyişe uzanırken
Yandı umursamazlığın alevlerinden
Belki de bu yüzden
Ölmüş bir yüreğin "faili meçhul" sebebinden
Aşkın parmak izi alınamadı
Ve cinayet bana yüklendi sen giderken
Sonsuz bir hükümdü sonrası
Aşksız bir iklim
Yüreğim kanarken, yanıma düştü ellerim
Sonra sustu dilim
Bakışlarımda ölü serçeler
Serçelerin kanadında solgun mısralar
Mısraların sonunda mezar taşı misali üç nokta
Taşların üstünde adın okundu
Bana en çok ardına bakmayışın dokundu
İçimdeki çocuk ağladı
Sen giderken
"Kendine iyi bak" dedin ya
Ölüm fısıldadın kulağıma
İşte tam o an
Kirpiğimin ucundaki katreydi yaşamak
Tutamadım düştü
Ve yüreğim kapadı gözlerini ağlayarak
Sonra sustu dilim
Bakışlarımda ölü serçeler
Serçelerin kanadında solgun mısralar
Mısraların sonunda mezar taşı misali üç nokta
Taşların üstünde adın okundu
Bana en çok ardına bakmayışın dokundu
İçimdeki çocuk ağladı