Asıl Ölen Sensin
Son güncelleme:
-
ASIL ÖLEN SENDİN
Seni ben yavaş yavaş soldurdum
Yudum yudum içemediğim sevdanı
Fersah fersah kazıdım benliğimden
Çöp sepetine attım seni..
Atarken de kapağını ayağımla kapattım
Ellerimi kirletmedim senin dokunda...
...
Seni ben yavaş yavaş soldurdum
Esirgediğin aşkının yakan ateşini
Efsane dağların doruğundan gelen karlarla söndürdüm..
Külleri kaldı üzgün bakışlarımın önünde
Kaybettiğim sevdamın kiri gibi
Üfledim sonra kor nefesimle...
Seni ben yavaş yavaş soldurdum
Zemheri kışında kardelen sevgimdin
Güneşim olduğunu bile bile sevdim seni..
Yüzünü görmenin sonum olacağını bile bile!
Bir doğabilseydin sıcaklığınla gözlerime
Ben yangın aşkına heba ederdim bu bedeni...
Seni ben yavaş yavaş soldurdum
Yoklukları yaşatsan da sevdim varlıklarının içinde..
Geçsen de hiçlik kapısından umudum ardında kaldı
Pınar gibi çağladı gözlerim ardından
Bak zalim sevdan, durulmuş deryaları kabarttı
Deniz bile bir başka renk aldı gözyaşlarımdan...
Seni ben yavaş yavaş soldurdum
Büyülendiğim dillerinin, suskunluğuyla terbiyelendim..
Yokluğunun kıtlık sofrasına bakarak imrendim
Aç bırakarak günden güne acımadan erittin.
Şimdi son nefesimde kalmadı derman
Söyleyemem adını şahadet saatlerinde
Sen farkındalıkların en zavallı bilgisiz padişahı
Ben ölsem ne yazar ha söyle ne yazar!
Asıl ölen sendin benim toprak kokan bedenimde...
Asıl ölen sendin!
Aylâ İZGİ