Dışarda Yağmur Yağıyor
Son güncelleme:
-
İnsanlar koşuşturuyor. Otomobiller korna çalıyor, karşıdaki manav elmaları diziyor yine. Bunu her gün yapıyor. Yaya geçidine park eden araçlar yüzünden karşıdan karşıya geçecek olanlar zor durumda… Bu da her gün baktığım aynı manzara. Ofisimden görünen manzara hep aynı..
Kim bilir herkesin ne dertleri var ya da ne sevinçleri.
Otobüslerin kalkış noktasının tam karşısında oturuyorum aynı zamanda her gün yüzlerce ayrılmaya şahit oluyorum. Kimi çok mutlu, kimi birbirine o kadar sıkı sarılıyor ayrılmayacak gibi görünüyor.
Trafik ışıklarında buluşan bir çift var, artık sadece kız geliyor tek başına. Ayrıldıklarından şüpheliyim, belki çocuk askere gitti.. Umarım askerdedir.
Hepsi birbirinden önemli olan yüzlerce hayat her gün gözlerimin önünde yaşanıyor. Akıp gidiyor. Çileler çekiyor, yeni yavruları kucağına alıyor, kimini ise başka bir aleme gönderiyor, aşk veriyor, özlem veriyor..
Koca caddeden hayatın kendi akıyor sürekli.
Trafik tıkandığı zaman o da tıkanıyor.. Yaşanacaklar duraksıyor, kimse beklemek istemiyor ancak . Çare yok.. Durulacak yerde durulacak, beklenmesi gereken yerde beklenecek. Nokta koyulması gereken yerde noktalanacak.
Hayat bu!
Korna çalmak, hemen önünüzdeki araç sahibini sinir etmek dışında fazla bir işe yaramaz..
Hayıflanmak, ağlamak, üzülmek ya da mutlu olmak da hayatın akışı değiştirmez. Hayatı şekillendirmez. Gereken yapılacağı yapmaktır, yapılacak olanı görmektir. Film seyretmek gibi, kareleri kaçırmadan bakmak lazım hayata.
Sizi nereye götüreceğini beklemek değil, sizi nereye götürdüğünü bilmektir hayatı yaşamak.
Bundan önemlisi bunu kabullenmektir, kabullenip, zevk almaktır. Kötüyü de getiri ayaklarınızın altına, iyiyi de….İkisinden de iyi sonuçlar çıkartmanızı ister.. Adaletsiz gelse de çoğu zaman ona uymak gerekir ama onu anlamanızı da ister.. Zordur yaşamak. Başarmak ise yaşamaktır. Ölüm en kolayıdır belki de… Nereye gittiğini bilmeden ekip gitmeye karar vermek.
Kırmızı ışıkta durmak ve bir daha asla kontağı açmamak.. En korkuncu ise bunu isteyerek yapmaktır. Ardınızdan gelen herkes yanınızdan geçer gider kendi yoluna.
İşte bu yüzden güçlüyüz çoğumuz. Bir çok dertten ve tasadan geçmiş bizler, mutlu günlerimizi de, yaslı günlerimiz de berraklıkla hatırlıyoruz. Nerelerden nerelere geldiğimizi hatırlarken kendimiz bile dehşet içinde kalıyoruz. Yine de yolumuza devam ediyoruz.
Aracımız benzin dolu,ilkyardım kutusu içinde, ruhsat, ehliyet yanımıza, muayene de gidiyoruz. Yapmadık mı yolda kalıyoruz. Ders alıyoruz, öğreniyoruz. Benzin bitti mi yürüyoruz. O zaman yavaş ilerliyoruz ama ilerliyoruz. Dün yaptıklarımızı yaparak yaşayabileceğimiz bir tür değiliz çünkü.. Her gün yeni kavşaklar, yeni viyadükler, yepyeni yokuşlar var karşımızda.
Manav yanına çırak aldı. Bugün başka bir gün. Çırak diziyor elmaları artık. Bisikletle gidiyor akşamları.
alıntı