Mutluluğun Tarifi Nedir
Son güncelleme:
-
Durgun ve derin ve dolu bir hüzün bu.
İnsan olmanın getirdiği yükümlülüklere boyun eğmiş ve bu ağırlıkla boynunu eğmek zorunda kalmış bir tamlık.
Kötü değil, eksik değil, acı değil.
Ama var ve orada duruyor.
İyi edebiyatın insanın kalbinde akıttığı bir dere gibi.
Duyguların sözcüklere giyindiği, sözcüklerin cümlelerle kucaklaştığı, söyleneceklerin bitebildiği, yaşamın sonsuz olduğu bir yerdeyim.
Buna mutluluk diyebilirim.
Eğer mutluluğu tarif etmek gibi bir usta işine soyunmaya kalkışacak kadar fütursuz olsaydım işte aynen böyle anlatırdım.
Hafif baş ağrısı, serin bir ten, hiçe yakın beklenti, çokça anı, karanlık ve unutulduğu sanılan bir noktadan bir kez daha parlamaya başlayan sevebilme yeteneği...
Göze alabilme, cesarete değeceğine karar verme, hiçe sayma...
Hiçlikle bir defa daha selamlaşıp aynı yönde yol alabilme...
Hiç artı hiç eşittir hiç formülünü hücrelerde hissedebilme...
Kısacası bütün olma!
Dünyayla, dostlarla, düşmanlarla, okurlarla, yazmazlarla, yazanlarla, çocuklarla, büyüklerle ve büyük olduğunu zannedenlerle kaynaşma!
Tamlıktan kastettiğim bu.
Sabun kokusu, ütülü çarşaf, çekmecede saklanan lavanta, derli toplu yerleşik düzen, yaşanmışlık, sinmiş sesler, silinmiş gözler.
Yaşayanlar ve ölmüşler.
Varlığını sürdürenler ve hiç var olamamış olanlar.
Kahkahalar, gözyaşları, ince imalar, sert kavgalar, çekişmeler, hayal kırıklıkları, iyi günler, kötü günler ve yok günler.
Varlığın gücü yoklukla başa çıkamaz.
Doğrusu, varken yokluğa uyum sağlamaya çalışmak.
Düşünüyorum öyleyse varım tipi klişelerden uzak durup, düşünüyorum ama emin miyim diye sormak.
Ben kimim, neden, nasıl cinsi zor ve cevapsız soruları ya tam sormak ya da yakınından bile geçmemek.
Gizemi, mağazaların indirim kampanyalarında aramak yerine gözbebeklerinde bulmaya çalışmak.
Hayatın sırrını!
Her nefesin, her anın, her dokunuşun hakkını verebilmek.
Sakin bir yalnızlıkta bütün insanlıkla kucaklaşabilmek.
Özetle sevmek ve hatta sevilmek!
Piyasada ne kadar çok sayıda sakinleştirici ilaç olduğunu biliyor musunuz? Renk renk, biçim biçim. Direkt santral sinir sistemine etki edeninden tutun da bitkisel olup yan etkisi olmayanına kadar.
Ciddi etki edenleri reçeteli, hem de yeşil reçeteli. Diğerlerini her eczaneden isteğiniz doğrultusunda edinmeniz mümkün.
Peki neden sakinleşmeye bu kadar ihtiyacımız var?
Hayatımızdan mı memnun değiliz? Başımızı yastığa koyduğumuzda vicdanımız mı susmuyor? Ya da hormonlarımızın fazla mesaisi mi sözkonusu olan?
Neden?
Bu tek kelimelik uzun soru içinizi tüketebilir.
Aniden bastıran tahammülsüzlük duygusu, onu izleyen ve önlenemeyen gözyaşları, yetersizlik hissi, günlük yaşayışın baskılaması derken kendinizi bir psikiyatrın odasında ya da en azından bir eczanede bulmanız işten bile değil.
Peki yazık değil mi bize?
Dünyaya gelmenin anlamı mutlu olmak değil mi?
Bu pozitif sorulara pozitif yanıtlar verirseniz yeni bir açmazın kapısını açmış olacaksınız.
Mutlu olmak ne demektir?
Bunu ciddi olarak düşündünüz mü hiç?
Uzun zamandır istediğiniz bir şeyin gerçekleşmesi mutlu olmanız anlamına mı gelir?
Hayır.
Bu tarif olsa olsa sevinç duygusunu resmediyor. Sevinmekse anlık bir hissediştir. Sevinirsiniz ve kısa bir süre içinde sevindiğiniz duruma alışırsınız. İstekle beklediğiniz durum sıradan görünmeye başlar gözünüze.
Peki ya ne?
Başarı mı?
Bunu tartışmıştık. Mutlu insanın başarılı olmaya ihtiyacı yoktur. Evinde huzuru yakalamış bir adam her sabah yedide kendisini sokağa atmaz. Başarılı olacağım diye kendisine zaman ayırtmaktan imtina etmez.
İnsanoğlu, derdini anlatamadığında, kendisini ifade edemediğinde, haksızlığa uğradığında ve şartlarla başa çıkamadığında yani çaresiz kaldığında hırçınlaşır.
O zaman sakinleşmek zorunda kalır.
Bu sorular, cevapları kolaylıkla verilecek sorular değil. Bu cevapları arama işine felsefe diyoruz ki pek çok kişi bunu sıkıcı bir düşünce sistemi zanneder.
Aslında yanılırlar.
Felsefe, en temel açmazlarımızı aydınlatmaya çalışır.
Çalışır da aydınlatabilir mi?
Zor.
Bunların nereden çıktığını merak edenler...
Kendinize bir bakın. Neyin peşinde koşarak ömür tüketiyorsunuz? Kendinizi seviyor musunuz? Başkalarını sevebiliyor musunuz?
Cevaplarınız evetse sorun yok.
Değilse elbet bir gün bir kitapçının felsefe raflarının önünde karşılaşırız.
alıntı