Adın ki bir dua şimd dilim de
Son güncelleme:
-
Adın ki,bir dua şimdi dilimde.
Hüznün gözlerimden taşıyor.
Hüznüne boyanan yüreğimin her kelamı sana çalıyor.
Sen diyorum içre içre,arşta yankılanıyor ismin.
Senli dualarım,yürek burkuyor Yar.
İsminin her harfinin temas ettiği ellerim...
İsmin d/okununca kalbim de,semaya kalkan ellerim titriyor.
Sabretmek,bu kadar mı sabr dolu olmalıydı diyorum,kendimce iç çekişlerim/de.
Adının anlamına,anlamlarının hüznüne,hüzünlerinin kederlerine boyandı/m yine.
Güne sen çekerek başlayışlarıma,bir yenisi daha eklendi.
Acıya sen çekişlerim var benim.
İçimin sen çekişlerinde,kendimden geçişlerime; Elhamdülill/ah/larım var Yar!
Araf'ta diyorum bir y/anım sensiz.
Ve kelam/sızım sensiz Yar!
Sesim güçsüz(üm) kalıyor susuşlarına.
Yeni yeni gelmeyişler b/ekleme bu ömre.
Yokluğunun yerini,yokluğunda yok oluşlar alıyor.
Kaç vuslat tükendi/m şu gönlüm de?
Bir bilsen.
Ah bilsen.
Ellerimden ardınca dualar sesleniyor;
Bir dua miktarı sen dileyen gönlüme,bir amin payınca düşer misin? Ey Yar!
alıntı