iyisin degil mi ?
degişen hayatında mutlusun.
en azından özleyeceğin birisi yok.
aksam vedalasıp, sabah merhabalastıgın.
sokakta yürurken bir elini tutan.
ama öbur elinin soguklugunu hissetmeyen bir askı
yasıyorsun.
bana bakarken dolan gözlerin,
bugünlerine duydugun hasrettendi degil mi ?
söyle neden susuyorsun, neden söylemiyorsun ?
bütün suç ; aşkta,
aşk bizdik de.
doğru senin baskalarına söyleyeceklerin var.
benim ise sadece kalemim...
ben mi ?
iyiyim ;
yeni uğraslar buluyorum.
seni anımsatmayacak yeni müzikler.
emre aydın calıyor mesela...
nikotinim artarken, kirpiklerimin kapanmasına
hasret geceler yasıyorum. Beni anımsamadıgını
düsunerek yazmaya cabalarken.
kağıdın coktan karalanmıs, ve gözlerimin nemli
olduguna tanıık oluyorum.
Biraaz daha düşbaz oldum senden sonra.
Düslerden düşüsüme tanık iken.
yüreginden düsüsüme hep kör kalmısım.
yarına umudum sadece
kalemim iken,
yüreğim Arafta bir toprak parcası.
Dönme !!!
bende bıraktıgın Ahrazlığı vardıgın yerlerde çığlığa
boğ...
Hatta ardında bıraktığın enkazlarla gurur duy.
ben bıraktıgın yerden coktan gittim.
suskun kaldığın aşka lal kalarak.
gitim.
Ve ;Dilerim ki
bende bıraktıgın enkazların üstune kurulmasın hic
bir mutlulugun...