Tatilde Çiçek Sulama
Son güncelleme:
-
Yaz tatili süresince çiçeklerinizi emanet edeceğiniz kimse yoksa onların solmaması için kendimiz önlem alabiliriz.
Çiçek saksılarınızın hepsini güneş ışığı alan bir odada toplayın. Bir leğenin ya da başka bir kabın içine su doldurun. Suyun kokmaması için de içine biraz kül atın. Saksıları da bu leğenin kenarlarına dizin. Pamuktan şeritler yapın; saksıların büyüklüğüne küçüklüğüne göre bu pamukların bir ucunu suya, diğer bir ucunu saksının toprağına daldırın. Çiçekler ihtiyaçları kadar suyu pamuk ipliğinden alacaktır. Çiçeklerin hava alabilecekleri bir pencereyi açık bırakmayı unutmayın. Böylelikle siz yokken çiçeklerinizin susuzluktan ölmelerini önlemiş olursunuz.
Bir başka yöntem de şudur:
Çiçekleri bir odada ya da banyoda bir araya toplayın. Küvetin içine taş ya da tuğla koyun. Daha sonra saksılarımızı bu tuğlaların üzerine yerleştirin. Saksılarımızın alt kısmı bir-iki parmak suyun içinde kalacak şekilde küveti su ile doldurun. Bu şekilde bir-iki ay boyunca çiçeklerimiz susuz kalmayacaktır. Tabii gün ışığı ve temiz hava almaları için uygun bir yer seçmeyi unutmayın.
Çiçek saksılarımız fazla değilse eğer; bunu mutfak lavabosunda ya da her hangi bir kabın içinde de yapabiliriz.
Ancak, sevgili arkadaşlarımız bunu yapacağınız zaman, anne ve babanızdan yardım almanız iyi olur. Böylelikle olabilecek çiçek kazalarını da önlemiş olursunuz.
Evlerimiz çiçeklerle güzelleşiyor!
Çiçekler yaşayabilmek için temiz havaya, suya, ısıya ve ışığa ihtiyaç duyar. Ancak her çiçeğin ihtiyacı olan ısı, ışık ve su miktarı birbirinden farklı. Bunu, yetiştirdiğimiz çiçeğin özelliğine göre bizim belirlememiz gerekiyor.
Çiçeklerin ışığa ihtiyacı vardır
Yeterince ışık almayan çiçekler, ışık görmek için dal ve yapraklarını pencereye doğru çevirir ve çiçeklerin şekli bozulur. Bunu engelemek için, çiçeklerimizi günde birkaç saat pencere önüne koymalıyız. Kışın gölgede kalmış çiçek ve fidanları da, bahar geldiğinde birdenbire güneşe çıkarırsak çiçekler bozulur. Bu çiçekleri bir hafta kadar gölgede bekletip daha sonra güneşe çıkarmalıyız.
Çiçekler de nefes alır
Çiçeklerin yaprakları üzerinde minik gözenekler bulunur. Çiçekler o gözeneklerle nefes alır. Yapraklar tozlanınca gözenekler tıkanır, çiçek nefes alamaz. Odamızı temizlerken çiçekleri başka bir odaya almalı ya da üzerlerini bir bez ile örtmeliyiz. Eğer yapraklar tozlanmışsa kuru bir bezle yahut tüylü bir fırçayla almalıyız tozları. Islak bezle silersek tozlar çamurlaşır ve gözenekleri tıkar.
Çiçekler arasında en fazla temiz havaya ihtiyaç duyan bitki, gül ve karanfildir. Sıcak havadan soğuk havaya çıkarılan çiçekler şoka girerler ve hasta olurlar.
Çiçekler için ısı önemlidir
Evde beslediğimiz çiçekler, ortalama 10-15 derece sıcaklıkta yaşar. Ancak kalorifer odanın havasını kurutur ve nemini alır. Çiçekleri kalorifer peteklerinden uzak tutmalıyız ki nemlerini kaybetmesinler. Ayrıca saksıların altındaki tabaklarda su olursa; bu, çiçeğin nemini kaybetmesini önler.
Su olmazsa çiçekler beslenemez
Toprakta bulunan faydalı besin maddeleri, suyla çiçeklerin köklerine ulaşır. Eğer su olmazsa çiçeklerin kökleri besin maddelerine ulaşamaz. Çiçekler için en faydalı su, yağmur suyudur. Çiçekleri suladığımızda saksıda kalan su da çok faydalıdır. Çünkü topraktaki besinler o suya geçer. O suyu dökmeden, ertesi gün çiçeklerimizi sulayabiliriz.
Çiçeklerimiz yazın daha çok su ister, kış mevsiminde az su ile yaşayabilir. Eğer çiçeğimizin toprağı nemini kaybetmişse su vermeliyiz. Ayrıca verdiğimiz suyun sıcaklığı odamızın sıcaklığında olmalı. Çoksa çiçeklerimizin kökleri üşür ve çiçeğimiz yeni sürgünlerini veremez.
Dünyamız büyük bir çiçek bahçesi
Atalarımız eskiden dünyanın en büyük medeniyetlerinden birini kurmuş. Ülkenin sınırları o kadar büyümüş ki üç kıtayı içine almış.
Gittikleri ülkelerde insanlar onları, onlar da insanları çok sevmiş. Hastalar için hastaneler, yolcular için kervansaraylar, susayan insanlar için su sebilleri ve çeşmeler, alışveriş için hanlar ve çarşılar, yaralanmış kuşları tedavi etmek için vakıflar kurmuşlar... Ve daha onlarca, yüzlerce güzel eser yapmışlar.
Güzel olan her şeyi çok seven atalarımız çiçekleri de çok sevmiş. Çiçeklerle süslü şehirlerde birbirinden güzel güvercinler, tavus kuşları, ördekler ve kuğular dolaşırmış. Bu güzel medeniyetin başkenti olan İstanbul, bahar mevsimi gelince kocaman bir çiçek bahçesini andırırmış.
Atalarımız, çiçekleri sadece bağlarda, bahçelerde ve saksılarda yetiştirmekle kalmamışlar. Çiçek sevgileri o kadar büyükmüş ki; sevdikleri insanlara çiçek isimleri verip, sevgilerini anlatmak için onlara çiçekler göndermişler. Şarkılarda, şiirlerde, masallarda, hikâyelerde, destanlarda açmaya başlamış çiçekler.
Yaptıkları evlerin, camilerin, çeşmelerin mermer duvarlarında lale ve nergisler gülümsemeye başlamış. Altın suyuna bandırdıkları fırçalarıyla yaldızlı karanfiller çizmişler tablolara.
Elbiseler, bilezikler, yüzükler, altınlar, gümüşler her türlü çiçek deseniyle süslenmiş. Gelin olacak kızların duvaklarına güller takmışlar; gül gibi çocukları olsun diye. Sadece yaşayanları değil, ölenleri de unutmamışlar. Mezarlıklar ve mezar taşları da çiçeklenmiş.
Atalarımız aslında çiçek güzelliğinde bir medeniyeti kurmuşlar.
Atalarımız çiçekleri böylesine baş tacı yapınca, çiçekler de birbiriyle yarışmaya başlamış. Sadece bizim atalarımız değil, diğer ülkelerde yaşayan insanlar da çok sevmiş çiçekleri. Eski zamanlardan beri en fazla sevilen çiçek gül olmuş. Gül kadar güzel olan bir başka çiçek ise laledir. Lale çiçeğini çok seven atalarımız, yüzlerce çeşidini üretmişler lalenin. Başka ülkelerden insanlar o laleleri görmek için İstanbul'a gelirlermiş. Daha sonra bu lalelerden kendi ülkelerine de götürmüşler. Gül ve lalenin en büyük rakiplerinden ikisi karanfil ve sümbül olmuş.
Bahar ve yaz aylarında dünyamızı güzelleştiren çiçeklerin birçoğu, dinlenmek için kışın uykuya çekilir. Bu uykudan ilk uyanan kardelen çiçeğidir. Karların arasından başını çıkararak baharı müjdeler bize. Baharın en şirin çiçeği olan güneş gözlü papatya ise, özel bahçe ve saksı aramaz kendisine. Bütün bahçe ve kırlarda özgürce dolaşır.
Çiçeklerin yüzlercesinden, binlercesinden bahsedebiliriz... Sıcaktan hoşlanmadığı için kış aylarında açan kasımpatı ve sıklamenden, sert ve itici olmasına rağmen dünyanın en güzel çiçeğini açan kaktüsten, yaprakları çok iri olduğu için filkulağı ve devetabanı adını alan çiçekten, gün ışığını sevmediği için güneş battıktan sonra çiçek açan akşamsefası ve gece kraliçesinden, kendisine dokunulunca yaprakları büzüşen küstüm çiçeğinden...
Narçiçeği, menekşe, nergis, orkide, nilüfer, zambak, kamelya, açelya, yasemin, şebboy, nazende... Mum çiçeği, morsalkım, yıldız, küpe ve tesbih çiçeği, camgüzeli, saksıgüzeli... Kaynanadili, arapsaçı, paşa kılıcı, Japon şemsiyesi, kuşkonmaz ve daha niceleri...
Aslında dünyamız büyük bir çiçek bahçesine benziyor. Küçük şehirlerde ve köylerde yaşayan arkadaşlarımız çiçeklerle iç içe yaşıyor. Ancak, büyük şehirlerde apartman dairesinde yaşayan kardeşlerimizin hepsinin bahçesi yok.
Peki, onlar ne yapıyor dersiniz? Onlar, bahçeleri ve bahçelerde açan bin bir renkli çiçeği apartmanların balkonuna, evlerin penceresine taşıyorlar. Marketten ve çiçekçiden aldıkları çiçek ve tohumları saksı adını verdikleri minik bahçelerine ekiyorlar.
Arkadaşlar; yaşadığımız dünyayı güzelleştirmek aslında bizim elimizde. Var mısınız kocaman bir hayal kurmaya ve bu hayali gerçekleştirmeye! Evlerimizi, şehirlerimizi, ülkemizi hatta bütün dünyayı çiçekler kadar güzel yapalım. Çiçekten bir dünya kuralım birlikte. Ve hayalimizi gerçekleştirmek için çalışalım.
Çiçeklerle süslü güzel günler
Güzel duygularımızı anlatan en güzel semboldür çiçek. Dünyamızın süsüdür. Onların canlı olduğunu bilir ve her zaman onlarla güzel ilişkiler kurarız.
Bizim sevgimize, güzel davranışlarımıza rengarenk çiçekler açarak, diri durarak, adeta gülümseyerek cevap verir çiçekler. Hiçbirimiz çiçeksiz bir dünya düşünemeyiz, hayal edemeyiz. Hayallerimizdeki bütün evler, bahçeler, köyler, şehirler çiçeklerle süslüdür.
Şimdi çiçek mevsimi. Daha önce ekilen tohumlar, dikilen fidanlar çiçek açıyor artık. Bazı çiçeklerin de dikilme zamanı. Çevremize bakalım. Dünyamızı çiçeklerle renklendirmeye çalışalım. Bahçemize bir gül fidanı dikelim mesela kendi ellerimizle. Sonra sulayalım, sevelim onu. Konuşalım. Elimizle diktiğimiz, sevgimizle beslediğimiz bir fidanda dünyanın en güzel gülü açacaktır.
alıntı