Bir Baltaya Sap Olmak
Son güncelleme:
-
Hepimiz; küçük yaşlardan itibaren “oku da adam ol” sözleriyle büyüdük. Ekmek parası kazanmak “bir baltaya sap olmak” için okumak gerekiyordu. Önceleri lise bitirmek yetiyordu. Lise mezunları çeşitli kuruluşlarda “müdür” dahi olabiliyorlardı. Derken “büyük adam” olmak için üniversite bitirmek gerekmeye başladı. Yıllar geçti. Nüfusumuz hızla arttı. Şimdi, dünyanın belki de en genç nüfusu üniversite kapılarını zorluyor. Fakat; kontenjan engeliyle karşılaşıyorlar. Kendilerine yıllarca “okuyup adam olmayı” öğütlediğimiz gençler, okumak isteseler de okuyamıyorlar. “Bir baltaya sap olmanın” toplumda saygıdeğer bir yer edinmenin tek yolunun “okumak” olduğunu öğrettiğimiz gençlerin % 80’i her yıl daha Ağustos ayında Sonbahar hüznünü yaşıyorlar.
İnsan yetiştirme metotlarımızda kendimizi zahmete sokmayı sevmeyiz. “Oku oğlum, oku kızım” deriz de, nerede ve nasıl olacağını söyleyemeyiz. Çeşitli yollar gösteremeyiz. Gençlerimizin üzerinde öyle bir “dört yıllık okul” baskısı var ki, Türkiye’nin ara eleman ihtiycının ne boyutta olduğunu bilmeden, 2 yıllık yüksek okulları beğenmiyorlar. Veya, üniversite eğitiminin insana neler kazandıracağını düşünmeden, 4 yıllık okulların bile bazılarını kayda değer bulmuyorlar.
Sevgili gençler;
Maalesef, ülkemizde herkes istediği eğitimi yapamıyor. Üniversite mezunu olma şansını yakalayamıyor. Sizler de bu gruba dahil olabilirsiniz. Bilmeniz gereken bir şey var ki: Toplumda bir yer edinmenin tek yolu “diploma” sahibi olmak değildir. Kültürümüzde okuyup da adam olamamak üzerine kıssalar vardır. Önemli olan kişinin kendisini yetiştirmesidir. Günümüzde bu konuda o kadar çok fırsat var ki.
Hayatımızı nasıl kazanacağınıza gelince. Vakit daha fazla geçmeden çeşitli meslek edindirme kurslarına katılabilirsiniz. Bir ustanın çırağı olun. Sabredin. Gerekiyorsa para da almayın. Şimdilik öğrenen olun. Bir gün usta olursunuz. Araştırın. Çevremizde o kadar çeşitli ve herkesin bilmediği iş kolları var ki. Siz yeter ki işini iyi yapanlardan olun.
Sevgiyle kalın...
Siz hâlâ otuz değil misiniz?
"Otuzuna geldin, bir baltaya sap olamadın" ya da "otuzuna geldin hâlâ evlenecek birini bulamadın" cümlelerini kuran anne ve babaların modası geçmeye başladı.
Devir, otuzlu yaşlarında etrafta salınan hanımların ve beylerin devri. Otuzunda, kariyer sahibi, her şeyi yapabilen, "çocuk da yaparım kariyer de" diye haykıran hanımların devri. Yıllar ne çabuk geçiyor, bak otuz oldum diye hayıflanacak bir şey kalmamış anlayacağınız. Yoksa siz tüh vah edenlerden misiniz? İlk kitabımızın kapağında, otuzlu mumlu pasta yazdığına bakmayın sakın, pastanın üzerinde sayabildiğim kadarıyla beş mum. Basit hesapla, her mum altı yıla karşılık geliyor, kitapta yazanlar doğru mudur bilmem, ben şimdiye kadar hiç otuz mumlu pasta görmedim. İnsanlar doğum günü kutlaması yaparlar ama gerçek yaşlarını doğum günlerinde bile saklarlar. Kitabımızın kapağında da bilinen şirin kandırmaca var: Önemli olan insanın kendini hangi yaşta hissettiğidir. Yani, 5x6=30 değil.
Bir fincan kahvenin (30+10) yıl hatırı var.
Yalnız mısınız? Yoksa siz hâlâ otuz yaşında değil misiniz? Eğer otuzunda iseniz iki karton bardaktan birini, paylaşacak birini bulmuş olmanız gerekiyor. Durum böyle değilse azıcık endişelenmelisiniz. İyi de benim anlamadığım, insan 30'larına vurmuş ya da 30'larını geçmiş iken edindiği bir eşe o karton bardaklarda mı kahve ikram eder? Şöyle ince bellisinde bir aida (ajda) bardağında tavşan kanı bir çay ile ağırlımız mı onu? Ya da Kurukahveci Mehmeet Efendi'nin kahvesini sunar ki kırık yıl akıldan çıkmasın. Erafta fal bakıp yakında evlilik var diyecek bir arkadaş da varsa ; bundan iyisi Şam'da kayısı.
alıntı