Halat, kazıktan sıyrıldı;
duyan sadece bir küçük balık...
Tekne, kıyıdan ayrıldı,
kimsecikler fark etmedi kamptan,
ne çılgın kalabalık,
ne sarhoş Kaptan,
ne mürettebat...
Daha önce, pruvada,
yaptığımız provada
geliştirdiğimiz uydurma oyun,
doğaçlama şakalar,
hakikat oldu bak; kayıyoruz üstünden suyun.
Bizi artık kim yakalar?
İlahi, cinli meşrubat!
Hangimiz ilk el attık acaba?
Benim ne kadar aklımdaysa palamar,
senin de aklındaydı o kadar
o mıh gibi çakılı baba.
Belki bulaşmadık biz cürüme:
Sebep, rutubet ve ilerleyen çürüme;
ipek iplik gibi koparıvemiştir imbat.
Pusula bir albatros, kılavuz ise yunus
bu gece Ay halojen, yıldızlar halüsinojen
o koy senin, bu koy benim
bu gece mürekkep bir okyanus
mürekkep rujun, ojen
başıma gelen oy benim
kayboluyor zaman, mekan ve ebat.
Can vereceğiz koptuysa halat
sonunda, ya yedi denizlerin katili
bir korsanın kancasında
ya da azgın dalgalarda bir tahta paçasında.
Bu gece, hatırladığın romanlardan iki satır anlat;
tercihim İki Sene Mektep Tatili
yahut Denizci Simbad.
Her rüzgara evet, her güzergaha kabul,
her rican bence emir.
Bu gece haritalardan daha ılıman
daha destansı bir Hindistan bul
ve sabah alalım demir
dolaşalım liman liman,
Macera-abad, Ölüm-abad.