Ah Lêyl - Uğur Müşare
Son güncelleme:
-
''âh lêyl
yokluğumuzun dikişleri attı
kanımız aktı, canımız çıktı yerinden
kan-revân oldu ömrümüz
cellat yüzlü gidişlerde..
ey !
benim kal-û belada
aşk diye alnıma yazılmış
kalbime mühürlenmiş
dilime düğümlenmiş
lêylim
dilimdeki
üçyüz altmış
derecelik kelimenin
manasını evrende
bulamamışken
gözlerinde
bulmuştum..
bilmeliydin !
kırk bin kere
anlatmıştım seni
dilime..
vagon vagon
taşımıştım seni
beynime..
toprağın dişlerine
gömerken gözlerimi
tesbih taneleri
misâli tekdüze ettin
musalla taşımı !
lêyl
aşkınla
yedi kat
yedi sema
yedi cet
yedi ceberrut
ve yedi çocuğun gözlerinde
mutluluk provası
yaptırıyorken
şu kalbime
adını yokluk diye
düşürdün
dilime..
ve
geride!
bu kentin
sessiz çığlığını
dağlandırdın şu yüreğimde..
yüreğimdeki
işgâlinde
ehil potinleriyle
ezdin
çocuksu turuncu
gülüşlerimi..
sana
el miydim lêyl?
yoksa elden ele
ehil miydim..
çok mu sana
yabancıydım..
oysa
lêylim!
yetmiş yedi
cenderemde
otuzsekiz bin kere
''ana duası''yla seni
bana dilemiştim
cayır cayır, hücre hücre
tutuşan şu kalbime..''
(uğur müşare)