Sen İstanbul Olsaydın
Son güncelleme:
-
Sen İstanbul olsaydın;
Ben sende konacak bir dal bulamayan martı gibi
çığlık çığlığa atardım kendimi denizlere!
Sen İstanbul olsaydın…
Sen İstanbul olsaydın aşka doğru…
Bürünüp sevda rengine
dursaydın gurubun önünde akşam vakitlerinde.
Ve ben…
Bense bir güneş gibi yakmaya gelirken seni;
saplansaydım kirpiklerine tam kalbimden…
Düşseydim ufkuna kan-revan içinde! ..
Sen İstanbul olsaydın
ve sorsaydın halimi kanatsız güvercinlere!
Sen İstanbul olsaydın;
Ve zindanım olsaydın! ..
Sen İstanbul olsaydın;
Saçların Ekim ayının ondokuzunda çınar yaprakları tonunda…
Ve gözlerin Marmara Denizi renginde olurdu değil mi?
Ve sen İstanbul olsaydın;
Bir pembe ibrişim gibi akardın gönlüme doğru.
Değil mi? ..
Sen İstanbul olsaydın;
Henüz gözden deryalar güllerden kan damlamadan! ..
Ve bilip dağlardan kalyonlar geçireceğimi;
önüme surlar dikmeden ve yoluma zincirler çekmeden…
O ilk… Altından güllem düştüğünde tam kalbinin üstüne
açardın bana kapılarını değil mi;
Sen İstanbul olsaydın? ..
Sen İstanbul olsaydın;
Bir beyaz güvercinin
şahbazdan korkuşu gibi ürkerdin benden…
Sen İstanbul olsaydın…
Ama sorsaydın halimi de kanatsız güvercinlerden!
Sen İstanbul olsaydın;
Ve zindanım olsaydın! ..
