Kökün o kadar sağlam mı ki,
Papatya?”
Taht kurmuşsun en sarp kayanın başına.
Neden öyle tir tir titriyorsun
En tıfıl esintiyle...
Papatya salına salına eğilip kulağıma
“Sen bakma benim böyle salındığıma
Bu benim bahar günlerimdir
O dem gelip geçtiğinde
Köküm öyle sağlam ki derin kayalarda...”