Uzaqdan tüstü qalxsa,
Müsafirlər, yolçular
Düşünərlər o yerdə
Ya şəhər var, ya kənd var.
Tüstü qalxdığı yerin
Qanadıdır, qoludur,
Tüstü elin, obanın,
Şənliyin timsalıdır.
Bircə dəfə qalxmasa
Tüstülər kəndimizdən,
Yayın qızmar günündə
Üşüyərəm inan mən.
Bizim qonşu evlərin
Burulan tüstüsünü
Bayırda axşam, səhər
Üz-gözümə yayıbdır
Sərin, soyuq küləklər.
Yanağımdan yaş axıb
Süzülüb gilə-gilə.
Mən axan göz yaşımı
Əlimin arxasıyla
Silmişəm gülə-gülə.
Kəndimizdə evlər var
Körpələrin gülüşü
Yurd salıb qucağında.
Kəndimizdə evlər var
Göylərə nur çiləyir
Gecə zülmət çağında.
Kəndimizdə ev də var
Kəndimin kədəridir,
Kəndimizdə ev də var
Neçə ildən bəridir
Bacaları tüstüsüz,
Qapıları bağlıdır,
Çalın-çarpaz dağlıdır.
Kəndimizdə ev də var
Qapısının dəstəyi
Nə vaxtandır pas tutub,
Qəmə batıb, yas tutub.
Kəndimizdə ev də var
Hərbin uğursuz yeli
Üzərindən əsibdir,
Cəbhələrdə partlayan
Bombaların tüstüsü
Tüstüsünü kəsibdir.
Yana-yana baxanda
Bu tüstüsüz evlərə,
Başımdan tüstü qalxır
Gündə azı min kərə.
Göz yaşardan tüstüdən
Mən incik olmamışam.
Deyirəm, bu tüstülər
Yaşartsın gözlərimi
Təki hərbin o mənhus.
Qara yeli əsməsin.
Bombaların tüstüsü
Bu tüstülü evlərin
Tüstüsünü kəsməsin.