Yağmurlu bir vakitti
Bahar mutluluktan ağlıyordu sanki
Ve aşk kokuyordu toprak
Gözlerim gözlerine değdiği an...
Susmuştu zaman
Zaman ki ;
Rüzgarın dalında titreyen yaprak ...
Dilsiz bir sevdayla sesine düşmüştü sesim
Canıma dolanmıştı yürekten bir vaveylayla ...
Ve şimdi
Gözlerimin ufkundan düşüyorum yağmurlara
Bana gülmek yasak ,sana ağlamak
Islanmışsa kirpiklerim, sesini bırak bulutlara
Kurumuşsa dalında güller
Sararmışsa mevsimler
Suçu senin yâr
Gelip geçse de içimden yaram
Düşse de ayak ucuma
En kör yanımdan körelmez duygular bıraktı avucuma
Ruhumun genişliği kadar ...
Sen yanımdan öpüyorum ağrımı halâ
Ellerinle tutuyorum hayatı
Yüreği dalgın
Ve hâlâ gözlerinden bakıyorum dünyaya
Perişan bir canla...
Yazgısında sen olmayan yıllar
Soldukça saçlarından
Geride kalan ıssız akşamlar
Geçmeyen bir sevdanın ıslığını çalıyor
Yokluğunun adı oluyor gece
Hiç bir şarkıda geçmeyen özlem oluyor
Hasret bırakıyor sabaha
Ayrılık aktıkça yastığıma
Kirpiğimin sessizliği uykusuna düş arıyor..
Nasıl anlatsam
Sensizlik ağır geliyor bulutlara
İklimi kurak denilse de
Gözlerinden başka yeri olmayan bu şehrin
yağmuru hiç dinmiyor ...