/Bir kere ateş düştü mü
Artık her rüzgâr ateş olur
Mevlânâ /
Hangi yalanımı kaldırsam sen çıkıyorsun altından...
Ben de yazardım bir zamanlar
Kuşlardan, çiçeklerden...
Kaç şiiri yaktın...Bir bilsen...
Gözleri sövülesi çivit mavi...
Boğazımda düğümlediğim sözlerimsin şimdi
Her iç çekişim bir bedduadır sana
Her yalanım senden bir parçadır, savrulur hayata...
İntizamsız dağılmıştır her bir satırına kaderimin...
Sen...Gözleri imansız mavi...
Yine mânâ ihtilallerindesin...
Bütün gülüşlerimi en kuytularıma sakladım
Her dağınıklığımda daha da zorlaşıyor bulması
Her nefesimi sabırsız bir zahmetle alıyorum son günlerde...
Ben...Tezatların şair müsveddesi...
Yine senin sahte garabetlerindeyim...
Kaç şairi boğdum bu gece...Demli gözlerinde...
Cebimde senden kalan, az gülünmüş eski bir fotoğraf
Saçların maksatsız toplu, sevmediğim şeklinde...
Ne gerçek, ne yalan intibaı uyandıran...
Gözleri galebe çalan mavi...
Kaç şair öldü o gözlerinde...Bir bilsen...