Sözlərin artıq yetmədiyi bir zamanda ağlamaqda artıq yetmir, Məndən sənə soyləməsi çətin amma yazması çox asan bir kəlimə: Əlvida!
Aldadıldiğımı bildiyim bu gecədən sənə bir son yazi, son bir xatirə səni hər çağırdığımda artıq urəyim yumruq atmayacaqsan, mən də bir başgasının sevgi baxçasına getməyəcəm.
Artıq nə gəlməyini istəyəcəyəm nə də qalmağını....
Bu axşam qabağimdakı şamı ozum uçun yandırdım. Sənin oturduğun stul boş... ev boş... Xəyanətin şəkili boşluqda çəkilib... Indi sən başga bir stolda başga gozlərləsən.
Urəyindəki qırmızı yalanlar boyudukcə boyuyur. Qaraya çalan qırmızı yalanlar... Kim, kimi aldatdısa bu aləmdə?
Onsuzda qumdan duzəltdiyimiz qalalar yavaş-yavaş yıxılır. Heç kimi yolundan qaytaracaq gucum yoxdur artıq.
Dayanıqsızam. Gucsuzəm. Çarəsizəm... Olduğun yerdə qal... ƏLVİDA