Kaos
Son güncelleme:
-
Sunu: Eğer bu yaşananlar bir rüyaysa; kabus
Eğer rüya değil de gerçekse; kaos
Gül, bülbülü aldatırken başka kollarda
Katmerleniyordu ihanet
İronik bir trajediye dönerken hayat
Gülümseyişlerse
Çalıntı imgelerle kurulan şiirler kadar griydi.
Göğsümü parçalarcasına kemiren nefret
Dudağımın çatlayan kıvrımlarından sızan tuzlu ter kadar yakıyordu
Ve her gün biraz daha kürtajlanırken
Yüreğimizden insana dair ne varsa
İnsancıklaşıyorduk.
Kronik ağrılar migrenli gecelere dönüşürken
Yaşamak,
Kendini sokan bir akrep kadar
İntihar kokuyordu.
Ve üst üste yakılırken, gecenin bir yarısında sigaralar
Her acı, bir başka acıya kement atıyordu.
Doğruyla yanlış arasındaki çizgi
Birbirine giriyor ve altüst oluyordu denge.
Sonrada karıncalanan yüreğimizde
Garip bir hüzün başlıyordu.
Zaman, umarsız bekleyişlerden
Kan gibi sızıyordu geceye
Gece pervazsızdı izin vermiyordu düşlere
Akıl kilitlenmişken kısır bir döngüde
Kalpse hala eski bir hüzünle harelenmekteydi.
Konuşmak işte o zaman acı veriyordu insana
Yazmaksa sargı bezi niyetine kullanılmaktaydı.
Bu arada tarihte unutmuştu bizi
Geçmişteki utançlarıyla ilgilenmekteydi hala
Ve böyle olunca
Büsbütün karışıyordu her şey
Nasıl anlatılır bilmiyorum
Eğer bu yaşanlar bir rüyaysa; kabus
Eğer rüya değil de gerçekse; kaos
İdris Tan