Herkesin hayatında o'nu karanlığa alıştıracak biri olmalı.
Dualar etmelisiniz geceleri, dua ederken öğrenir insan sabretmeyi.
Dua etmek bir umut ışığı bulabilme yöntemi.
Canı yanmalı herkesin.
Ve birilerinin acısı hep sıcak kalmalı..
Herkesin hayatında o'nu kahredecek birisi olmalı.
Buna inandım.
Buna bir bankta yalnız başıma oturup önümden geçen insanların adımlarını sayarken inandım.
Kimbilir kimden kaçıyordu ruhları ya da kime yetişmeye çalışıyordu.
Kimbilir kaç karanlığın ortasında dua ederken uyuya kalmışlardı.
Kahrolmuşlukları adımlarına sızmıştı kiminin.
Kiminin temiz ayakkabılarının altına yapıştı telaşı, çiğnenmiş sakız gibi.
Herkesin hayatında beklediği biri olmalı.
Bir baba ya da bir sevgili..
Ne farkeder ki ?
İnsan beklemeyi ana karnında öğrendi.
Herkesin bir terkedip gideni olmalı.
Ulaşamadığı.
Meraklandığı.
Belli edemediği..
Bazen hiç şansın yoktur dostum. Biri seni o kadar çok sevmiyordur ki ve öyle güzel. Bazen hiçbir zaman arayamazsın onu.
Yirmibirinci yüzyılda bile arayamazsın.
Öyle büyük kaybolmuştur ki, hem heryerde görürsün hem hiçbir yerde bulamazsın.
Bazen birini öyle çok özlersin ki.
Söyleyemezsin.
Yirmibirinci yüzyılda bile söyleyemezsin.
Bazen o kadar çok gitmiştir biri, anlamını yitirir "görüşürüz" cümlesi.
Herkesin hayatında o'nu alışmaya alıştırmış biri olmalı.
Sevilmiyor olmaya alışınca daha özgür hissedersin.
Hiçbir zaman sevilmeyeceğine emin olurken, önce kendini kuduz bir köpek gibi hissedersin.
Biraz sonra sadece köpek.
Ve zaman ilerledikçe iyileşir içindeki sevilme arzusu.
Katılaşır hayallerin.
Artık bilirsin.
Biri olmalı..
Seni saçlarından tutup duvardan duvara vuracak biri.
Herkesin hayatında !
Öylece bırakıp gidecek biri.
Kan içinde.
Kelime içinde.
Çığlık çığlığa.
Çünkü ancak öyle öğrenecek insan yürekten Kelime-i Şahadet getirmeyi,
Ölümünü ilan eder gibi..