En Fazla İçimde Ölürsün - Bülend Yasin

Son güncelleme:
  • Bülent Yasin - Bülent Yasin Şiirleri - Kahraman Tazeoğlu - Tazeoğlu Şiirleri
    [video=youtube_share;KsujXcxCIuI]http://youtu.be/KsujXcxCIuI[/video]

    En Fazla İçimde Ölürsün

    En fazla içimde ölürsün
    Cesedini sürüklerim gittiğim her yere
    Kızıl sonbaharım
    Hangi aşk kendi fırtınasına dayanabildi

    Ellerimde çoğul bir gölge kuşu
    Adının arkasına basmadan yürüdüm
    Alnımda birikti çizikler
    Adımdan çıkardım aklımı Aklımsız kaldım
    Neylersin İnsanız Ne yapsak eksiğiz işte
    Ölüme ayarlı saatiz

    En fazla içimde ölürsün
    Sorarım Şiir papirüslerinin hangi köşesine karaladın beni?
    Hangi haremden yakaladın da çiğnemeden yuttun gözlerimi?
    Kekeme repliklerin ezber bozduran kuşu
    Hangi rüzgârlara sattın da saçlarını
    Devrik cümlelerimin öznesi oldun?

    İçindeki kötü senaryoların kahramanı olmak istemezdim
    Dağıldı bak derlenip toplanmış dağılmalarım

    En fazla içimde ölürsün
    Nasılsa yokluk rehin bırakılıyor kalana
    Kalan gidene denk neyi varsa susuyor.
    Ve susmak inceltiyor her yarayı
    Ve susmak bakmak oluyor
    Gitmediğin her yere

    Kim tutuklanmış yalnızlıktan
    Gizin içine gizlenen kim
    Söyle beni nerene sakladın Ki
    şimdi bu kadar sokaktayım

    En fazla içimde ölürsün
    Karla karışık yağarsın yara bereme
    Karma karışık kalırsın cinnet şeridinde
    Kaldırımların kaldıramadığı her neyse işte
    Bulamadığın her ne varsa büyük yıkımların izinde
    Sana borcum olsun hiç yazılmayacak bir şiirin içinde

    En fazla içimde ölürsün
    Yanağında yanar avucum
    Avucumda imlası bozuk bir şiir kalır
    Gözlerinin namlusu döner, yakar kirpiklerimi
    Kulağımda bir tepenin rüzgârı uğuldar
    Gırtlağıma kadar aşka batarım
    Yeteri yok eksiği fazla, neyin kaldı eksilenlerden arta
    İçeri doğru kapanan bir kapıydın
    Saçlarından geçtim önce
    Ve kendimden öylece neyim yoksa var bildim
    Eğildim eksildim eridim bir seni bitirmedim


    Hangi rüzgarlara sattın da saçlarını
    Uğultusuna tutunamadın
    Ömürden nefes çalarak ne kadar yaşarsa insan
    Öyle yaşadım gözlerini tenimde itiş kakış
    Cebimde depremlerin esrarlı gece ayinleri
    Volkanik şiirler usul usul giymedim mi sözlerini

    Yalnızlığın tiradını kapamadım mı her sefer
    Sensizlik seni anlattı en çok
    Vazgeçmeler vazgeçmekten vazgeçti
    Söyle saçlarında öldüğüm bir geri gidiş kaç günde gelirdi?

    En fazla içimde ölürsün
    Cesedini sürüklerim gittiğim her yere
    Tenimin yırtıldığı yerden mi girdin içeri
    Açar gibi yaparak açık bir kapıyı
    Beni ikiye böldün, hadi içimi kendine aldın da
    Beni nerde bıraktın?
    Hangisini seçerdin benim için
    Ve hangisinden vazgeçerdin kendin için?

    Ben yarama çoktan sen bastım
    Yaşım kadar gencim
    Adın çabuk diye geçti, ardında aç köpekleri bırakarak
    Ezberimden geçtim.
    Hızla biten aşk şarkılarından geçtim
    Senden bir şey eksiltmeden sana çok şey bırakmaktı aşk
    Bildim, bildim

    Biz,
    Dalkavuk bir aydınlığın yerine
    Onurlu bir karanlığı seçtik
    Ve bir öyküden ağlarcasına geçtik
    Cesurduk çünkü
    Kendimizi kendi düşlerimizden kovacak kadar

    Ömrüne yüz çevirmiş iki masalcıyız
    Gerisi hiçlik, gerisi yokluk

    Sensizliğin anlattığı ne vardı senden başka
    Bir hayatın tüm yanılgılarını
    Ben saçlarında çözdüm
    Şimdi beni hangi yanımdan susacaksın
    Unutma sessizlikte bir dildir
    Çoğul susulur Pusulur
    Şimdi beni hangi yanımdan kusacaksın
    Yıkık şehrimin izbesi
    En fazla içimde ölürsün
    En çok Gözlerime gömülürsün.
    Gözlerimi kaparım vasiyetimi yazarım

    Kahraman Tazeoğlu
0 0 0