Gülüşünü Koparamadım Dalından
Son güncelleme:
-
tağmur yazıları - nuray alper yazıları - berceste edebiyat dergisi
Gülüşünü Koparamadım Dalından
Sevgili yağmur!”
Seni ilk gördüğümde böyle hitap etmek geldi içimden. Duruşun, mağrur ama hüzünlü bir göğün şarkısını mırıldanıyordu çünkü… Sisli griden süzülen martıların deniz kokulu sevdalarını anlatıyordu. Bir süre sonra dilim ismini zikrederken, içimin hâline seslendiğini fark ettim. Konuşurken, gülerken, gülüşünü izlerken yağmur diyordum sana. En mutlu zamanlarında bile, kaygılı sonbahar akşamlarının bir şiire dizilişi gibiydin. Yüreğim; seni yüreğinin ortasından mütemadiyen öpüp duran gözyaşına bakarken, parmak uçlarımın yüzünün tesellisi olmasını ne çok istedim. Bu parçalı bulutlu hâlini bir yağmurda ıslanmayı sever gibi sevdim…
Nuray Alper