Mersin Balıklarının Yetiştiriciliği - 2
Son güncelleme:
-
mersin balığı yetiştiriciliği - mersin balığı yetiştirme teknikleri - mersin balığı nasıl yetiştirilirYapay Dölleme
Yumurtaların döllenmesi için her ihtimale karşı bir veya daha fazla parti yumurta, daima 2-3 erkekten alınan spermaların karışımı ile döllenir, 1 kg yumurta için;
Huso huso'da ........... 10 ml,
Hibridlerde ............ 5-7 ml. sperma kullanılır.
Lüzumlu sperma miktarı, 1/200 oranında su ile seyreltilir ve bir küvetin içinde bulunan yumurtaların üzerine dökülür. Yumurtalar biraz daha sulandırılarak 3-5 dak. müddetle elle karıştırılır. Böylece spermaların, bütün yumurtaları dölleyebilmesine çalışılır.
Döllenmeden sonra, yumurtalarda yapışma özelliği belirir. Bu durum, yumurta ölümlerine sebep olur. Bunu önleyebilmek için karıştırma işlemini takiben yumurtalar dikkatli bir şekilde yıkanmalıdır. Yıkama işlemi, işletmelere göre değişik şekilde yapılmaktadır.
Bazı isletmelerde, basınçlı hava sirkülasyonu ile çalışan yıkama makinası kullanılır. Bunun için, 1 kg yumurtaya 0.5 lt hesabıyla sulu nehir çamuru ilave edilir. Yıkama işlemi l saat kadar sürer.
Bazı işletmelerde ise, yıkamada kullanılacak suya % 10 oranında killi toprak veya kalker tozu ilave edilir. Bu su ile yumurtalar, 20-30 dak. süreyle yıkanırlar. Sonra, yumurtalar musluk suyunun altında çamurdan arınır, çamur üstten su ile beraber akar, yumurtalar ise küvetin dibinde çökelir. Bu muameleden geçirilmiş yumurtalar ne birbirine, ne de bulundukları kabın dibine yapışmazlar. Elde edilen döllenmiş yumurtalar, tekrar gözden geçirilir. Arada bozuk, kırık ya da döllenmemiş yumurtaların olup olmadığı araştırılır, varsa ayıklanır. Bilahare yumurtalar kuluçka makinasına yerleştirilir. Suda şişmiş olan yumurtaların çapı balıkların büyüklüğüne ve türüne bağlıdır. Bu büyüklük;
Acipenser ruthenus'ta .......... 1.7-3.0 mm
Acipenser stellatus'ta ......... 3-0-3.7 mm
Acipenser sturio’da ............ 3.7-4.5 mm
Huso huso'da ................... 4.5 mm dir.
Kuluçka Dönemi
Mersin balıkları yumurtaları için, çeşitli kuluçkalık tipleri kullanılmaktadır. Genel olarak alabalıklar için kullanılan kuluçkalıklara benzemektedir. Kullanılan eleklerin boyutları, genellikle 60 x 40 x 25 cm veya 75 x 65 x 40 cm ebatlarındadır.
Bazı modellerin dipleri delikli olup oldukça basit durumdadır. Bazılarının ise dip ve yan duvarları delikli ya da ince elek telinden yapılmıştır. Diğer geliştirilmiş modeller, basit bir çıkış tablası yerleştirilmiş, üstü kapaklı, oldukça büyük, gerçek inkübatörlerdir. Bu inkübatörlerle inkübasyon doğrudan doğruya nehir suyunda veya akıntılı suda yapılır.
Tıpkı çocuk beşiklerinde olduğu gibi,bir mile tutturulmuş olan inkübatör suyun hareketiyle sürekli olarak sallanır. Bu milin bağlandığı kalaslar sabit olabileceği gibi su üzerinde yüzer de olabilir. Böylece hem yumurtalar sürekli yıkanma imkanı bulurlar hem de oksijen ihtiyacı karşılanmış olur. İnkübatöre bu hareketi vermek için ya akıntılı bir kanal kullanılır veya tunlar doğrudan nehir suyuna yerleştirilirler. Bu amaçla inkubatörler, akıntıya karşı, birbirine bağlı olarak bir veya birkaç sıra halinde yerleştirilerek bir kazığa bağlanırlar.
Yumurtaların mil ya da benzeri kirleticiler ile ölmüş yumurtalardan sık sık temizlenmesi gerekir. Bunun için yıkama yapılır. Çamur söz konusu ise, litrede 15 g temiz kil ihtiva eden su ile 3 dak. ara ile iki defa yıkanmalıdır. Akıntı nedeniyle ölü yumurtalar su yüzüne yükselirler. Daha sonra bunlar sifonla alınır.
Bir başka tip kuluçkalık, Rusya'da ve İran’da kullanılan Jusenko tipi kuluçka makinesidir. Aletin kuluçkalık kısmı madenidir ve çekmeceler halindedir. Bu çekmecelere ebatları 50 x 60 x 20 cm olan bölmeler (tablalar) yerleştirilmiştir. Kuluçkalıktaki su seviyesi 15 cm dir. Yumurtalar bu tablalara yerleştirilirler. Her bölmeye konan yumurta miktarı 2-3 kg dır. Yumurtaların her 15 sn de bir defa havalandırılması hidromekanik sistemle sağlanır.
Kuluçkalıklar içinden devamlı olarak akması gereken su (30-70 ml/sn) ana havuzlardan filtre merkezine geçer. Buradan da bakterilerden arınmak için, ultraviyole ışınlarından geçerek sterilize olur ve kuluçka devresin! geciktirecek bir derecede ise, su sabit ısıtıcılardan geçtikten sonra kuluçkalığa gelebilir.
Su yumurtaların üzerinden geçtikten sonra altta bir kapta toplanır. Su, limit bir ağırlığa erişince bulunduğu kabı dengede tutan kaldıracı yukarıya kaldırır. Kabın dengesi bozulur ve içindeki su, kanala dökülür, kaldıraç, tekrar önceki halini alır. işte bu kaldıraca bağlı olan sürgü kolu, bir yatak içinde ileri-geri hareketlerle, bölmelerdeki yumurtaların yerlerinin değiştirilmesini , dolayısıyla havalanmasını sağlar. Direkt ışık yumurtaların üzerine gelmemelidir.
Yumurtalarda mantarlaşmayı (Saprolegnia) önlemek için kuluçkahanelerde malachit yeşili, formalin veya potasyum permanganat kullanılmaktadır. Bunun konsantrasyonu 1/200.000 dir. Tercihen malachit yeşili kullanılır. Bu ilaçlama işlemi günde 30 dak. süreyle tatbik edilmelidir.
Kuluçka müddeti ısıya bağlıdır. Bu süre genellikle 5-10 gün arasında değişmek üzere;
5-8°C'de takriben 12 gün
12-16°C'de takriben 7 gün
17-l8°C'de takriben 5 gün'dür.
Kuluçka müddeti, hiç bir zaman 90 gün/dereceden az veya çok fazla olmamalıdır. Yani 15°C sıcaklıkta 6 gündür.
Yavruların Bakımı ve Beslenmesi
Larvalar yumurtadan çıktıktan sonra, çok hareketlidirler, tipik renk dereceleri gösterirler. Sırt kısımları siyaha kaçan kurşuni renkte, yumurta keseleri ise, beyazımsı renktedir. Kuluçka dönemi sonunda kayıp, genel olarak % 20-30 civarındadır. Yumurtadan çıkan larvalar, gergin bir tülbent kepçe ile alınır ve su dolu bir küvette toplanırlar. Paha sonra bu yavrular, belirli bir süre bakım ve beslemeye alındıkları yuvarlak beton havuzlara veya dikdörtgen büyük toprak havuzlara taşınırlar.
Yumurtadan çıkan yavrular keseli durumdadırlar, İlk günlerde besinlerini bu keseden karşılarlar. Besin kesesi adı verilen bu kesenin absorbe edilmesi 5-10 gün içinde olur, Yavrular, keseli dönemlerinden sonra, ileride daha iyi gelişmelerini sağlamak amacıyla en az 2-3, en fazla 4-6 hafta daha beslenip, ondan sonra stok takviyesi amacıyla su kaynaklarına yerleştirilirler.
Yavruların 2-3 Hafta Büyütülmesi
Bu devre kısa olup 20 günden fazla sürmez. Yavrular, 2.5-3-0 m çapındaki yuvarlak beton havuzlara yerleştirilirler. Bu havuzlar, birbiri içinde iki havuzdan ibaret olup dıştakinin çapı 3 m içtekinin çapı 2.5 m dir. Su seviyesi 15-20 cm , faydalı hacmi 0,4 m3tür. Yavrular, içteki havuzlara konur, işi biten su dıştaki havuzdan akar. Havuzlardaki yavru balık kesafeti 20.000-30.000 adettir. Bir müddet sonra stok sıklığı önemli miktarda azaltılır. Yavrulara besin kesesinin büyük bir kısmı. çekilene kadar hiç yem verilmez (takriben 3-5 gün). Bundan sonra özel havuzlarda yetiştirilen planktonlarla beslenirler. önce Daphnia spp. (su piresi). daha sonra Artemia spp. (tuzlu su yengeci larvaları), Tubifex spp. (=küçük su kurtçukları), solucanlar ve oligochaetesler v.s ile beslenirler. Kurtçuklar ve solucanlar ince ince kıyılarak verilir. Yemleme takriben 3 hafta devam eder ve günde 3 defa yapılır. Bu büyütme sistemin-de kullanılan havuzların bazı avantaj ve dezavantajları vardır.
Avantajları;
a) Az bir alanda, fazla miktarda yavru bulundurulabilir,
b) Havuzlar küçük olduğundan balıklar daha iyi kontrol edilirler,
c) Bakım ve besleme oldukça kolaydır.
Dezavantajları;
a) Beslemede kullanılan hayvancıkların bol miktarda yetiştirilmesi sorunu vardır.
b) Havuzlardaki yavru balık yoğunluğu çok olduğundan parazitlerin Hücumuna uğrama tehlikesi daha fazladır,
c) Yavru balıklar devamlı olarak yemlemeye maruz bırakılmaktadırlar,
d) Yenmeyen yemler, kokuşma yaparlar. Bu yemler, su sirkülasyonu ile bir noktada toplanmalı ve bir sifonla dışarıya alınmalıdır,
e) Bu tip havuzlarda beslenen balıklar daha az ömürlü olmaktadır.
Bu dezavantajlarından dolayı yavru bakım ve beslenmesi daha çok, büyük havuzlarda stoklanarak tek kademede 4-6 haftaya kadar büyütülmeleri arzulanır.
Yavruların 4-6 Hafta Büyütülmesi
Bu yetiştiricilik şeklinde kullanılan havuzların alanı genellikle 1-3 ha derinlikleri ise 1-2 m arasında değişir. Bu havuz yetiştiriciliğinde, gıda hayvanlarının yetiştirilmesine genç mersinler gübrelenerek yem geliştirilmiş havuzlarda yemlerini kendileri arayıp bulmaya zorlanırlar. Bu suretle doğal koşullara intibak ederler.
Mersin yavruları yumurtadan çıktıktan sonra hemen havuzlara alınmazlar, önce aktif olarak gıdalarım alıncaya kadar (besin kesesinin absorbsiyonuna kadar) havuzun bir kenarında inşa edilmiş olan bir tesiste asılı vaziyette bulunan tülbent kafes sandıklara alınırlar. Sandıkların alanı 2.0 x 1.5, derinliği 0.5 m dir. Sandıkların üzeri, kafes telli kapaklarla kapatılır. Kafesler ayrıca kuvvetli güneş ışınlarına karşı kamışlarla örtülür. Her kafesteki yavru balık kesafeti 20.000-25.000 adettir.
alıntı
https://www.main-board.com/avcilik/786539-mersin-baligi-nasil-avlanir.html#post5168806
https://www.main-board.com/avcilik/786537-mersin-baliklarinin-yetistiriciligi-1-a.html#post5168804