Yalnız insanlar sokağı

büreyde · 2015-01-31T11:41:25+01:00

yalnızlık - insan - yalnız insanlar - sessiz sokaklar http://fs2.directupload.net/images/150131/vm6dfa7g.jpg Yalnız insanlar sokağından geçiyorum düşünceli düşünceli İnadına kalabalık seninle yüreğim Yalnız bir insan değildim ben daha önceleri, Şimdi ise yüreğim adeta bir mahşer yeri !... Sokaktan geçen kimi insanların Benimkinden de kalabalıktır belki de iç denizleri Mesela ben bu sokak da, düşünüldüğü kadar yalnız değilim ki İçimde uçuşan çığlıklar, çılgın sessizliğimin sadece görünmeyenleri Şu mahzun duruşum ise bir cehennem orkestrasının tam da arifesi… Karşı kaldırımdan da, Yalnız insanlar geçiyor tıpkı benim gibi Çoğunun omuzlarında ağır bir sevda yükü Yer çekimiyle savaşıcasına boyunları yere bükülü Gözlerinin aklı kaldırımlar da bile değildir ihtimal ki Başka bir yüreğe iz düşümlü… Ucunda ki filtresine dek susuz dudaklarla emilmiş gibi İzmarit köklerine çarpıyor ayaklarım kaldırımlarda parça bölük Bazen de kaldırımların orasında burasında, Kadere bir tokat gibi inen birden çok anlamlı tükürük !... Mutlu geçen hiç kimse yok anlaşılıyor ki bu sokaktan Yüzlerde, yürüyüşlerde böyle bir eser göremiyorum Maziden çalıp düşlerimi yalnız insanlar sokağına sürüklüyorum Hiç kimsenin yalnız olmadığını görebiliyorum bu sokaktan geçen Lakin kendi içimin kalabalığından hissediyorum bunu ben… Üstelik bir omzumda ayrılık, bir omzumda özlem Oysa yüreğimden sevda fışkırıyor dirhem dirhem ! Önceleri benden firar eden umut duygularımın bir tanesi bile dönse geriye Besleyip büyüteceğim alıp onu yeniden yüreğimde Sen aklımdan çıkıp sürekli yeniden gelsen aklıma o eski halinle Sana yeni kavuşmuş gibi bayram edeceğim sokağının göbeğinde… Bu yalnız insanlar sokağı var ya, Her ne kadar burgu burgu girse de ruhuma Senin kucağınmış gibi geliyor nedense bana Hep sen çiçekleri açıyor burada boydan boya Sen çiçekleri kokuyor sokağın taş koridorlarında ! Tam sokağa girmeye başladığım zaman, Varlığın dolup dolup taşıyor senin bu sokak da içime inan !... Hala yalnız insanlar sokağında geziyorum Seninle olduğum zamanlardan daha da çok doluyorum Sanki sokağa değil, doğrudan senin dünyana dalmış bulunuyorum Aslında gezmiyorum, daha doğrusu gezemiyorum Seni düşünürken ben kendimi hep o sokak da yakalıyorum !… Düş de sınır tanımıyorum ve artık seninle birlikte dolaşıyorum Arkama takılan acıları asla bu sen’li sokağa sokmuyorum O sokağa girer girmez hemen sen kokuyorum Ve Ben, Tepeden tırnağa iki kişilik bir ruh ve tek kişilik bir beden oluyorum ! Ben…Ben bu sokağı en az, sen kadar seviyorum !!!.... İ.HAKKI GÜRCANOK

Son güncelleme: 31.01.2015 11:41

büreyde

yalnızlık - insan - yalnız insanlar - sessiz sokaklar

Yalnız insanlar sokağından geçiyorum düşünceli düşünceli
İnadına kalabalık seninle yüreğim
Yalnız bir insan değildim ben daha önceleri,
Şimdi ise yüreğim adeta bir mahşer yeri !...

Sokaktan geçen kimi insanların
Benimkinden de kalabalıktır belki de iç denizleri
Mesela ben bu sokak da, düşünüldüğü kadar yalnız değilim ki
İçimde uçuşan çığlıklar, çılgın sessizliğimin sadece görünmeyenleri
Şu mahzun duruşum ise bir cehennem orkestrasının tam da arifesi…

Karşı kaldırımdan da,
Yalnız insanlar geçiyor tıpkı benim gibi
Çoğunun omuzlarında ağır bir sevda yükü
Yer çekimiyle savaşıcasına boyunları yere bükülü
Gözlerinin aklı kaldırımlar da bile değildir ihtimal ki
Başka bir yüreğe iz düşümlü…

Ucunda ki filtresine dek susuz dudaklarla emilmiş gibi
İzmarit köklerine çarpıyor ayaklarım kaldırımlarda parça bölük
Bazen de kaldırımların orasında burasında,
Kadere bir tokat gibi inen birden çok anlamlı tükürük !...

Mutlu geçen hiç kimse yok anlaşılıyor ki bu sokaktan
Yüzlerde, yürüyüşlerde böyle bir eser göremiyorum
Maziden çalıp düşlerimi yalnız insanlar sokağına sürüklüyorum
Hiç kimsenin yalnız olmadığını görebiliyorum bu sokaktan geçen
Lakin kendi içimin kalabalığından hissediyorum bunu ben…

Üstelik bir omzumda ayrılık, bir omzumda özlem
Oysa yüreğimden sevda fışkırıyor dirhem dirhem !
Önceleri benden firar eden umut duygularımın bir tanesi bile dönse geriye
Besleyip büyüteceğim alıp onu yeniden yüreğimde
Sen aklımdan çıkıp sürekli yeniden gelsen aklıma o eski halinle
Sana yeni kavuşmuş gibi bayram edeceğim sokağının göbeğinde…

Bu yalnız insanlar sokağı var ya,
Her ne kadar burgu burgu girse de ruhuma
Senin kucağınmış gibi geliyor nedense bana
Hep sen çiçekleri açıyor burada boydan boya
Sen çiçekleri kokuyor sokağın taş koridorlarında !
Tam sokağa girmeye başladığım zaman,
Varlığın dolup dolup taşıyor senin bu sokak da içime inan !...

Hala yalnız insanlar sokağında geziyorum
Seninle olduğum zamanlardan daha da çok doluyorum
Sanki sokağa değil, doğrudan senin dünyana dalmış bulunuyorum
Aslında gezmiyorum, daha doğrusu gezemiyorum
Seni düşünürken ben kendimi hep o sokak da yakalıyorum !…

Düş de sınır tanımıyorum ve artık seninle birlikte dolaşıyorum
Arkama takılan acıları asla bu sen’li sokağa sokmuyorum
O sokağa girer girmez hemen sen kokuyorum
Ve Ben,
Tepeden tırnağa iki kişilik bir ruh ve tek kişilik bir beden oluyorum !
Ben…Ben bu sokağı en az, sen kadar seviyorum !!!....

İ.HAKKI GÜRCANOK

#31.01.2015 11:41 0 0 0

Önceki Konu: Gider gibiyim

Sonraki Konu: Buğulu Pencere