güllerin efendisi - gül yüzlü hazreti Muhammed - Peygamberimizin hayatından kıssalarİnsanlık tarihinin en zarif, ince ruhlu, hassas, adil, dürüst, güvenilir, samimi, hayatının her anı ve yaşadığı her şeyle, söylediği sözle, duygu, düşünce, davranış ve uygulamalarıyla model, örnek ve olundan gidenleri kurtuluşa götürebilecek insanı, Güllerin Efendisi Hz. Muhammed Mustafa’dır(sav).
Her konuda bir zirvedir o.
İyilik ve güzellik namına neyimiz varsa o’na borçluyuz.
Şimdi biz, bu bunalımlar ve zulümler çağından aydınlığa, ancak o nurun, Kainatın Gülü’nün eteklerine tutunarak çıkabiliriz.
Hak, adalet, özgürlük, insana sevgi, saygı, şefkat, merhamet, değer verme, onurlandırma, sıkıntılarını giderme, hakkını verme konularında en güzel örnek olarak ancak onu ve onun izinden gidenleri görebiliyoruz.
Bir gün Güllerin Efendisi bir yolculuğa çıkıyordu.
Yanına yol arkadaşı olarak Ebu Züra’yı almıştı.
Birlikte deveye bindiler. Önde peygamberimiz, arkasında Ebu Züra oturuyordu.
Böyle bir yolculukta Güllerin Efendisine eşlik etmek ne büyük mutluluktu Ebu Züra için.
Onunla sohbet etmek, dost ve arkadaş olmak, güzel sözlerini ve öğütlerini dinlemek her zaman ele geçecek fırsatlardan değildi.
Yolculuk sırasında zaman zaman devenin hızlı gitmesi için kamçıyı kullanmak gerekiyordu. Kamçının ucuysa her seferinde Züra’ya değiyordu.
Gidecekleri yere varıp döndüler. Birkaç gün geçmemişti ki, Gül Yüzlü Sevgili Ebu Züra’yı yanına çağırdı. Birlikte peygamberimizin koyunlarının bulunduğu yere gittiler. Koyunların yüz yirmi tanesini ayıran En Güzel Gül, onları Ebu Züra’ya hediye etti ve dedi ki:
-Ey Ebu Züra, yolculuk sırasında ola ki farkına varmadan canını yakmış, hatırını kırmış ve seni rahatsız etmiş olabilirim. Ona karşılık bunları kabul et ve bana hakkını helal eyle!
Ebu Züra, peygamberler sultanının bu inceliği, zarafeti, hassasiyeti, onurlandırışı, hakka riayeti, kıymet bilirliği karşısında mahcub, mahzun ve duygulu, kabul etmek istemedi ve dedi ki:
-Benim bu konuda bir sıkıntım ve şikayetim yoktur ey Allah’ın rasülü, hakkım varsa size helal olsun!
Güllerin efendisi verdiği hediyeleri geri almadı.
Ebu Züra bu ilgi ve sevgi karşısında mutluydu.
Peygamberimiz, bir insan, yönetici, asker, aile reisi olarak herkesin hakkının gözetilmesine ve verilmesine, kimseye haksızlık edilmemesine büyük önem verirdi.
Kimi zaman çarşıya çıkar, esnafı ziyaret eder, alış veriş edenleri izler, bazen de denetlemelerde bulunurdu.
Bir gün yine çarşıya çıkmıştı.
Onu görenler etrafını kuşatıyor, bir güzeşl sözünü duymak, hayır duasını almak, ikramda bulunmak için birbiriyle yarışıyorlardı. O da yol boyunca herkese tebessüm eder, hatırlarını sorar, hayırlı kazançlar dilerdi.
Rast gele bir tezgahın önünde durdu. Çuvalda yığılı duran buğdayın içine elini daldırdı. Adam, ıslak buğdayı altına koymuş, üzerini kuru buğdaylarla örtmüştü. Kimsa farkına varmıyordu.
Güllerin efendisi üzgün ve kızgın, adama sordu:
-Buğdayın ıslak tarafını niçin altına sakladın?
Adam ne diyeceğini bilemedi. Suç üzerine yakalanmıştı. Dedi ki endişe ve korku içinde:
-Sabah yağan yağmurda ıslanmıştır herhalde!
Peygamberimiz buyurdu ki:
-Satın alacak insanlar görsün diye ıslak olan tarafını üste niye çıkarmadın öyleyse?
Her şey ortadaydı. Daha ne diyebilirdi ki adam. Güllerin efendisi mahzun bir çehre ve anlamlı kelimeleriyle buyurdu ki:
-Bizi aldatan bizden değildir!
Adam hemen buğdayın ıslak tarafını üste çıkardı.
Yaptığı hatayı anlamıştı.
Allah’tan bağışlanmayı diledi.
***
Güllerin Efendisi hastaydı.
Ateşler içinde yanıyor, boncuk boncuk ter döküyordu.
O sıkıntılı halin içindeyken bile insanlara öğüt veriyor, yol gösteriyor, doğruluktan, hak ve adaletten ayrılmamalarını tavsiye ediyordu. Bir ara buyurdu ki:
Yaşadığı sürece haksızlık, zulüm, kötülük, inkar, isyan, ahlaksızlık, insanın ve toplumun aleyhine olan her çeşit davranışın önlenmesi için uğraşmış olan Gül Yüzlü Sultan, son anlarında bile hak ve adaletin önemini bizzat göstererek anlatıyordu.
İnsanlık bu gün, bu çağda ve bundan sonra onun getirdiği ilahi adalet ölçülerine ne kadar muhtaç.
Haydi hep birlikte tutunalım onun eteklerine ve kurtulalım kötülüklerimizden…