çocukluk anıları - anne yüreği - çocuk - çocuk ve hatıralar - çocukca hayaller - çocukça umutlar
Tutmuş eteğinden annesinin
ağlıyor avaz avaz bir çocuk
bir çocukluk anıma sığınsam diyorum
sığınma evlerinin kapıları kapanıyor yüzüme
yüzüme gözüme boyadığım boyalar akıyor
silinmiyor yüreğime sürdüğüm sürmeler
aynalarla kavga ediyorum
saçını başını yoluyorum
laf anlamaz gönlümün
doğma demiştim sana çocuk doğma bu dünyaya
bırak sancılarıyla kalsın bir ana
bir kez değil bu ağlamalar çocuk bu daha başlangıç
provasız bir uçurum bu, düştükçe düşersin demiştim oysa
oysa hep ümit ettin ömrünce inatla
bırak ellerini bırak kaybolmaktan korkma be çocuk
çocukçaydı işte kabul et...
tek kişilik bir oyundu bu, sansürlüydü hatta
hatta ağır bir romandı
tutturmasaydın,ağlamasaydın avaz avaz
üşümezdin şimdi
kalmazdı yüreğin ayazda
kimse vurmazdı yüzüne kimsesizliğini
kim/sen olmazdı işte ağlayacak
ne vardı be çocuk ne vardı
bu kadar tutturacak...
büyük büyük yalanları öğrenmezdin
kendini büyük gören adamlardan..!
alıntı