Derken;
bir bulut göründü
gökyüzünde
karanlık kapladı her yanı
rahmete susamış
çorak tarlalar gibi
boşaltmasını bekledik
gözyaşlarını
o an
sus oldu yüreklerimiz
avuçlarımı çevirip gökyüzüne
ıslatsın diye sensizlikten kavrulmuş
dudaklarımı
nafile bekledim
yangın yeri yüreklerimize
ateş yağdı damla damla