Böldün tən məni - Aygün Rəhimli
Son güncelleme:
-
Aygün Rəhimli şeirləri - Böldün tən məni
Dumanlı havadır, görüşürük biz.
Sanki üstümüzə çırpınır dəniz.
Mənə darmı gəldi süründüyüm düz?
Dağa-daşa saldım yenə mən məni.
Alışdı köksümdə ocağım, közüm,
Titrədi dodağım, tərs gəldi sözüm,
“Getmə” söyləməyə gəlmədi üzüm,
Yoxluğun üşütdü, yoxsa çən məni?
Baldan şirin bildim eşqin dadını,
Eşq doğma eylədi elin yadını.
Sevgi qoysaq bağlanmağın adını,
Görən mən çox sevdim, yoxsa sən məni?
Olanları unutmuşdum, silmişdim.
Görüşünə bəhanəylə gəlmişdim.
Mən səni özümdən yaxın bilmişdim,
Heç bilmədim, niyə tutdun gen məni?
Rəhimli, gözündə sevgi ucaldı?
“Onsuz”-luğun yerin məhəbbət aldı?
Yarımı apardın, yarımsa qaldı,
Gedişinlə yenə böldün tən məni.
Aygün Rəhimli