1. Ana Sayfa
  2. Duygusal
  3. Aşka Dair

Aşka Dair

Son güncelleme: 01.03.2016 22:53
k.esinti k.esinti foto
  • Şiirle, şarkıyla yapılmaz aşkın tarifi,

    Aşk kalbe girince, nadan eder arifi,

    Göz görmez, kulak duymaz, dil lâl olur.

    Akıl başı terk eder, kalpte ihtilâl olur.

    Uzaklara bakar bakar, susarsın günlerce,

    Gündüz ayrı ızdırab, beyaza bürünür gece.

    Deniz suyu içmek gibidir aşkın tadı,

    İçtikçe aşk şarabını aşığın tükenir takâdı.

    Ne şarkılar besteler, ne şiirler söylerde,

    Yine de derman bulamaz içindeki derde.

    Bütün düşüncesi yar… İlla ki yar olur.

    Şakağına kar yağar, yirmisinde ihtiyar olur.

    Âşık olunca kalmaz, insanın prensibi ilkesi,

    Nasıl kalsın ki; aşk dediğin tezatlar ülkesi.

    Yar bir tanedir… Yoktur dünyada eşi,

    Maşukun gözlerinden doğar sabah güneşi.

    Yar gülmezse, kâinata asla gelmez bahar,

    Yârin saçları leyl okur, gamzeleri nehar.

    Mehtapta yârin yüzü doğar, dolunay değil.

    Aşk bir ömür boyu, üç beş gün, bir ay değil.

    Mezara kadar çıkmaz yürekten aşkın izi,

    Hazla, hevesle kirletmeyin ulvi kelimemizi.

    Aşk, giy çıkar çorap değil, yara izidir bedende,

    Ya da kırmızı bir madalya bembeyaz kefende!

    Aşk fedakârlıktır, ızdırabdır, elemdir, çiledir.

    Maşuk bazen prenses, bazen siyahî köledir.

    Yoktur ırkı, kastı, kavmi, milleti, rengi.

    Aranmaz eşitlik, soy sop, sülale dengi.

    Aşk girdimi gönle, gayrı dinlemez fermanı,

    Bende eder, çöle düşürür, en haşmetli sultanı.

    Tarifsiz, nihayetsiz, manevi bir iklimdir.

    Oyalı bir al yazma, nakışlı bir kilimdir.

    Saza girer nağme, beste, söze girer, şiir olur.

    Yüreğe girer, yakar, insanoğlu şair olur.

    Heyhat dost! Yolumuz bir acayip çağa düştü.

    Sevdalar naylon oldu, aşk ayağa düştü.

    Gönül tahtından azledildi, aşk dudağa düştü.

    Cinselliğe kurban gitti, aşk yatağa düştü.

    Dağlara sığmayan Ferhat, artık sokağa düştü.

    Şirin sarhoş mezesi, kadehe tabağa düştü.

    Çağlara sığmayan aşklar, şimdi haftaya düştü.

    Ferman dinlemez gönül, markaya, yaftaya düştü.

    Aşkı, sevda’yı mezatta görünce bitpazarında,

    Şimdi, Mecnunun kemikleri sızlıyor mezarında,

    Çürüdük be dostum! Aşk mekanı özümüz kalmadı,

    Bize de gitmek düştü, kalpte sözümüz kalmadı.

    Mehmet TOKER
    Fransa

#01.03.2016 22:53 0 0 0