Rüzgar, Güneş’e der ki:
Ben senden daha kudretliyim. Bak, şu ihtiyarın ceketini sırtından fırlatıvereceğim.
Rüzgar esmeye başlar, fırtınaya dönüşür, ama ihtiyar ceketine daha sıkı sarılır.
Güneş, 'Beceremedin' der: Ben daha kudretliyim. İhtiyara ceketini şimdi çıkarttıracağım.
Saklandığı bulutun arkasından çıkan Güneş, bir gülümsemeyle ortalığı ısıtıverir..
. İhtiyar, ceketini çıkarır, neşe içinde yürür..
Ve Güneş, Rüzgara döner:
Nezaket ve dostluk sertlikten kuvvetlidir.