Hani yüreğine ilmik ilmik işler ya insan sevdasını.
Hani hiç çözülmeyecesine atar ya kördüğümü..
Hani her aldığı solukta "sen" kokar ya nefesi..
Böylesine bir sevda dolaşıyordu damarlarımda..
Ağladığımı kimse görmesin,bilmesin diye;
Islandığım Eylül kokan geceye saldım kendimi ..
Yağmurlara yıkatmaya kıyamadığım yokluğunu da aldım yanıma..
Can çekişen düşlerimi bir de..
Tutunamadık sevdamiza
Şimdi;
Yüreğimi bırakıyorum ellerine..
Nemli tebessümümle öperek yanağından.
Gidiyorum...
Öyle bir kederdi ki yokluğun, kendi yaramı bile tanıyamadım. Soruyorum sana içinden atamadığın hangi aşkın artığıydım Kimin intikamı benden alındı Ömrünün kaçıncı aşkında bana gelmiştin ve hangi durakta inecektin Ellerin bendeyken kalbin kimdeydi.