1. Ana Sayfa
  2. Duygusal
  3. Telefonun notlar kısmını temizlerken yıllar öncesinden kalan o satıra çarpmak

Telefonun notlar kısmını temizlerken yıllar öncesinden kalan o satıra çarpmak

Son güncelleme: 04.10.2026 12:49
MAIN-BOARD MAIN-BOARD foto
  • Selam arkadaşlar, dün gece uykum kaçtı öyle telefona bakıyordum. Hani bazen içiniz sıkılır da galeriyi, eski mesajları, notlar uygulamasını falan temizlemeye başlarsınız ya, tam öyle bir andı işte.

    Aşağılara indikçe tarihler 2018’e, 2019’a kadar gitti. Derken arada başlığı bile olmayan, sadece iki üç dizeden ibaret ufacık bir not gördüm. O an kalbime öyle garip, tarif etmesi zor bir ağırlık çöktü ki anlatamam. Zamanında canım nasıl yandıysa, nasıl bir çaresizlikle oturduysam artık; içimdekileri oraya döküp kendimce şiir gibi bir şeyler karalamışım.

    O Zaman Dünyanın Sonu Sandığımız Şeyler



    Notta tam olarak ne yazdığının bile bir önemi yok aslında ama hissettirdiği şey acayip tokat gibiydi. O gece sabaha kadar ağlatan, "ben bu yükün altından kalkamam" dedirten, insanın boğazına düğüm olan o koca yangın; aradan geçen yıllardan sonra sadece ekranda duran birkaç soluk harfe dönüşmüş.

    İşin en tuhaf yanı ne biliyor musunuz? O satırları yazan kişinin ben olduğuna bile inanamadım bir an. Sanki yabancı birinin günlüğünü gizlice okumuşum gibi hissettim. İçim sızladı mı derseniz, evet hafif bir burukluk oldu ama o zamanki gibi yakmadı. Sadece o günkü halime sarılıp "geçecek be çocuk, bak geçti işte" demek istedim.

    İnsan yaş aldıkça duygularını eskisi gibi pervasızca, o kadar derin ve filtresiz yaşayamıyor sanki. Duygularımız mı köreliyor, yoksa kabuklarımız mı kalınlaşıyor çözemedim.

    Aranızda hiç böyle geçmişin tozlu raflarından fırlayan eski bir karalamaya, bir mektuba ya da yarım kalmış bir şiire denk gelen oldu mu son zamanlarda? O an ne hissettiniz, o yangının küle dönmüş olduğunu görmek size iyi mi geldi yoksa o saf duyguları özletti mi?
#04.10.2026 12:49 0 0 0