Galerileri Kendi Fon Müziğinle Gezmenin Keyfi
Son güncelleme:
-
Selam millet, geçen hafta sonu uzun zamandır gitmek istediğim bir resim sergisine uğradım. Normalde böyle yerlerde etraftaki insanların fısıltıları, mekanın yankısı ya da öksürük sesleri dikkatimi çok dağıtır. Bu sefer bir farklılık yapıp taktım kulaklıkları, arkada hafif bir enstrümantal liste açtım ve tabloların arasında öyle dolandım.
Yemin ediyorum serginin havası bir anda tamamen değişti. Sanki sergi salonunda değil de bir filmin ana karakteriymişim gibi takıldım içerde. Her tablonun hissi, kulakta çalan müzikle birlikte acayip farklı bir boyut kazandı.
Sessizlik Şart mı Yoksa Ruhu mu Besliyor
Tabii bir yandan da içimden "Acaba sanata saygısızlık mı yapıyorum?" diye düşünmeden edemedim. Çünkü galeri dediğin yer geleneksel olarak o çıt çıkarmayan sessizliğiyle bilinir ya, hani adım atarken bile çekinirsin. Ama ne yalan söyleyeyim, dış dünyayla bağı kesip sadece görselle müziği eşleştirmek bana inanılmaz iyi geldi, resmen saatlerin nasıl geçtiğini anlamadım.
Aranızda Bunu Deneyen Var mı
Şimdi merak ediyorum, içinizde müze ya da sergi gezerken kendi çalma listesini açıp takılan var mı? Yoksa "Sanat eseri kendi sessizliğinde ya da ortamın kendi sesinde tecrübe edilmeli" diyenlerden misiniz?
Hangi müzik türü hangi tarz sergilere gidiyor, varsa güzel playlist önerilerinizi de salın aşağıya, bir dahakine onları deneyeyim!