Beyler selam, geçen gün depoyu kurcalarken kenarda köşede kutusu kırılmış birkaç tane çizik boş CD buldum. Elime aldığım gibi direkt 2000'lerin başına ışınlandım, valla uykum kaçtı akşam akşam hahah.
Abi hatırlar mısınız, Winamp'tan binbir güçlükle, günlerce bekleyip indirdiğimiz MP3'leri arabada veya müzik setinde dinleyeceğiz diye CD'ye çekmeye çalışırdık. Nero Burning ROM diye bir meret vardı, ekranda o yanan kibrit ikonu çıktığı an evde resmen bir sessizlik hakim olurdu.
Sanki Ameliyattayız, Kimse Kımıldamasın
Ulan bilgisayara dokunmaya korkardık be! Yanlışlıkla fareyi kıpırdatırsın, arkada fantezisine MSN açılır da PC kasara girer diye nefesimizi tutarak ekrana bakardık. O ilerleme çubuğu yavaş yavaş %90'lara gelir, kalbimiz güm güm atardı. Ve bam! Buffer Underrun hatası...
O anki çaresizliği, o giden 50 kuruşluk boş CD'nin arkasından yakılan ağıtları bugün hangi teknoloji unutturabilir ki? Bir de hatasız yazıldı sanıp sevinçle teybe takınca "Track 1" yazıp cızır cızır öten o hayalet CD'ler vardı, içinizden cız etmeyen var mıydı o an?
Yanmış CD'den Bardak Altlığı Yapan Nesil
Çöp olan o CD'leri de pat diye atmazdık bu arada. Kimisi dikiz aynasına asardı polis radarı yakalamasın diye (nasıl bir şehir efsanesiyse artık), kimisi de bilgisayar masasında çay bardağının altına koyardı.
Aranızda bu çileyi çekip o yanan kibrit ikonuna dakikalarca kitlenen var mı hala buralarda? Yoksa ben mi çok yaşlanmışım çocuklar? O dönem en çok hangi şarkı albümünü yazdırırken CD patlattınız, dökülün bakalım!