2 Dakikalık Şarkı Furyası Müziğin Ruhunu Öldürdü Mü?
Son güncelleme:
-
Selamlar herkese, geçen gün kulaklığı takıp yeni çıkan parçalara şöyle bir göz atayım dedim ve resmen canım sıkıldı. Farkında mısınız bilmiyorum ama yeni çıkan şarkıların neredeyse hiçbiri 2 buçuk dakikayı bile geçmiyor artık. Hatta geçen denk geldiğim bir parça tam 1 dakika 50 saniyeydi, şaka gibi. Şarkı başlıyor, lap diye nakarat giriyor, bir tur daha dönüyor ve pat diye bitiyor. Ne bir enstrümantal geçiş var, ne bir solo ne de soluklanacak bir yer.
Eskiden bir şarkı dinlerken hikayenin içine çekilirdik. Şarkının bir derdi, bir matematiği ve en önemlisi kendine ait bir ruhu olurdu. Şimdi sanki bir şarkı dinlemiyoruz da arka arkaya reklam cingılı tüketiyoruz gibi bir his var içimde.
Nereye Kayboldu O Efsane Şarkı Köprüleri?
Benim en çok içimi acıtan şey, şarkıların o en can alıcı yeri olan bridge yani köprü kısımlarının tamamen çöpe atılması oldu. Hani o ikinci nakarattan sonra vokalistin kendini paraladığı, arkada davulun basının değiştiği ve parçayı arşa çıkaran o sihirli anlar vardı ya, artık hiçbiri yok. Yapımcılar tamamen dinlenme sayılarına ve insanların 5 saniyede sıkılıp şarkıyı geçmemesine odaklanmış durumda.
Müzik resmen fast food mantığına kurban gitti gibi hissediyorum. Tabii ki arada hala 4-5 dakikalık şaheserler çıkartan kaliteli isimler var ama piyasanın geneli acayip şekilde yüzeyselleşti.
Aranızda bu durumdan benim gibi rahatsız olan var mı yoksa "zaten vaktimiz yok, kısa olması daha iyi" diyenlerden misiniz? En son dinleyip de "işte şarkı gibi şarkı be" dediğiniz doya doya çalan uzun bir parça var mı, paslayın da biraz kulaklarımızın pası silinsin.