Doğa, canlıların hayatta kalması için kusursuz fiziksel mekanizmalar geliştirmiştir. Kedilerin yüksek bir yerden düştüklerinde neredeyse her zaman ayakları üzerine yere basması, yıllardır hem bilim insanlarını hem de fizikçileri büyüleyen bir fenomendir. Bu durumun arkasında sadece çeviklik değil, fizik kanunlarının muazzam bir uygulaması yatar.
Kediler havada serbest düşüş halindeyken, yerçekimi merkezlerini değiştirmeden vücutlarını iki bağımsız silindir gibi farklı yönde döndürebilirler. Omurganın bu esnekliği, açısal momentumun korunumu yasasına dayanmaktadır. Havadayken dışarıdan bir tork (dönme momenti) uygulanmamasına rağmen, ön ve arka gövdelerini zıt yönlerde çevirerek toplam açısal momentumu sıfırda dengelerler.
Bu akrobatik manevra, düşme anındaki milisaniyeler içinde gerçekleştirilir ve kulaktaki vestibüler sistem yani denge merkezi tarafından yönetilir. Havadaki bu kusursuz rotasyon fiziği, uzay araştırmalarında astronotların ve robotların sıfır yerçekiminde yön bulma çalışmalarına bile ilham kaynağı olmuştur. Evrimsel süreçte kedigillerin arboreal (ağaçta yaşayan) atalarından miras aldığı bu beceri, modern fiziğin en zarif biyolojik örneklerinden biridir.