Selam millet, geçen gün evde tek başımayım, mutfakta çay demlemeye çalışıyorum. Bir baktım tezgahın önünde durmuşum, sanki karşımda biri varmış gibi son zamanlardaki saçma zamlar hakkında söylenip duruyorum. Ama nasıl ciddi bir tonla anlatıyorum anlatamam, jestler mimikler havalarda uçuşuyor.
Bir an durdum, "Ulan ben az önce kiminle tartışıyordum?" dedim kendi kendime. Valla yalnızlık başıma mı vurdu nedir, son zamanlarda fark ettim ki evde tek başımayken resmen kendi reality show'umu sunuyorum.
Televizyondaki Adamla Tartışmak Dahil mi?
Sadece o da değil ha. Bazen izlediğim videoya yüksek sesle cevap veriyorum, bazen de geçmişte 5 yıl önce birine vermem gereken ama veremediğim laf sokmalı cevapların provasını yapıyorum. Beyin resmen zaman makinesi gibi çalışıyor ama hep en lüzumsuz anlarda!
Geçen gün yakın bir arkadaşa açtım konuyu, gülmekten öldü. Meğer o da duştayken sanki yabancı bir kanala İngilizce röportaj veriyormuş gibi takılıyormuş. Dinlerken rahatladım valla, "Çok şükür tek deli ben değilmişim" dedim içimden.
Sizde Durumlar Nasıl?
Harbi soruyorum çocuklar, aranızda evde yalnızken kendi kendine sesli düşünen, röportaj veren ya da hayali insanlarla tartışan var mı? Yoksa ben acil bir uzmana görüneyim mi? Dökülün bakalım, kimler bu gizli kulübe üye?