Evrenin en dayanıklı canlıları olarak bilinen tardigradlar, kriptobiyoz adı verilen olağanüstü bir duruma geçerek metabolizmalarını neredeyse tamamen durdurabilirler. Bu süreçte su kaybeden mikroskobik canlılar; kuraklık, aşırı sıcaklık, mutlak sıfıra yakın soğuklar ve hatta uzay boşluğunun ölümcül vakumuna karşı yıllarca direnebilirler.
Beni asıl düşündüren ve merak uyandıran nokta, bu organizmaların uzayın şiddetli iyonlaştırıcı radyasyonuna nasıl meydan okuduklarıdır. Bilim insanları, tardigradların DNA'larını adeta zırh gibi saran özel bir hasar baskılayıcı protein ürettiğini keşfettiler. Bu protein, radyasyonun DNA sarmalında yarattığı kırıkları moleküler düzeyde engelliyor ve genetik kodun bozulmasını önliyor. Dünyanın evrimsel tarihinde, okyanus diplerinden karasal ortamlara geçişte bu denli radikal bir kalkanın nasıl evirildiği biyoloji dünyasında hâlâ gizemini koruyor. Bu mekanizmanın insan hücrelerinde taklit edilmesi, ileride uzay yolculuklarında kozmik radyasyona karşı bir tedavi yöntemi sunabilir mi?