Yurt Dışında Akşam 6’dan Sonra Hayatın Bitiyor Olması
Son güncelleme:
-
Selam çocuklar, geçen gün bir arkadaşla muhabbet ederken lafı açıldı da yine aklıma takıldı. Biz Türkiye'de gece 11'de bile sokağa çıkıp açık bakkal, tatlıcı, çiğ köfteci bulmaya o kadar alışmışız ki... Yurt dışına ayak bastığında insanı ilk çarpan şey akşam saat 6 ya da 7 dedi mi ortalığın bir anda terk edilmiş hayalet şehre dönmesi oluyor.
Sokakta İn Cin Top Oynuyor
Özellikle Avrupa tarafında pazar günleri zaten fırın hariç hemen her yer dükkanları kilitliyor. Hafta içi de işten çıkıyorsun, şöyle bir sokakta dolanayım, bir iki eksik alayım diyorsun ama imkanı yok. Saat 6.30 oldu mu dükkan sahipleri kepenkleri neredeyse yüzüne kapatacak gibi bakıyor. İlk zamanlar "acaba olağanüstü bir şey mi oldu, millet niye bir anda eve kaçıştı" diye bayağı panik yapıyordum valla.
Bizdeki O Gece Canlılığı Gerçekten Başka
Yani adamların iş-yaşam dengesine, çalışma saatlerine saygı duyuyorum tabii, güzel sistem ama bizim bünye gece canlılığına alışmış bir kere. Sırf bu saat kısıtlamasını hesaba katamadığım için kaç kere akşam aç kaldığımı, benzinliklerden son dakika bayat sandviç topladığımı bilirim. İnsan bazen gece yarısı ışıl ışıl yanan bir caddede yürümeyi özlüyor.
Siz bu duruma alışabildiniz mi hiç? Aranızda yurt dışına ilk gittiğinde bu sessizlik ve ıssızlık yüzünden duvarları tırmalayan ya da benim gibi akşamları aç kalan var mı?