Selam millet, uzun zamandır kafamı kurcalayan ve her defasında beni hüsrana uğratan bir konuyu açmak istedim. Geçen ay tamamen bu kafayla hareket edip kendimi hiç plana dahil olmayan bir masrafın içinde buldum da oradan aklıma geldi.
Ne zaman hayatımda riskli, saçma ya da bütçemi aşan bir şey yapacak olsam ağzımdan otomatik olarak şu cümle dökülüyor: En fazla ne olabilir ki? İşte bu laf söylenene kadar her şey çok güzel. Ama o kelimeler ağızdan çıktığı an sanki evren devreye giriyor ve olabilecek en kötü senaryoyu pat diye önüme koyuyor.
Hayatımın En Pahalı Tılsımlı Cümlesi
Siz de fark ettiniz mi bilmiyorum, bu laf sadece bir temenni değil, adeta belayı çağırma büyüsü gibi bir şey. Birikmiş parayı hiç hesapta yokken bir gecede saçma bir şeye harcarken de aynı cümle kurulur, gece saat 3'te "Bir porsiyon daha söylesem ne olur" derken de. Sonuç? Ertesi gün gelen o devasa pişmanlık hissi.
Yanına bir de "Aman bir daha mı geleceğiz dünyaya" lafını eklerseniz geçmiş olsun, finansal ya da zihinsel özgürlüğünüze o an veda edebilirsiniz.
Bunu Söyleyip de Pişman Olmayan Var mı?
Hani bazı kalıplar vardır ya, söylerken insana anlık bir özgüven patlaması yaşatır ama 10 dakika sonra "Ben az önce ne yaptım ya?" diye tavanı izletir. Tam olarak bundan bahsediyorum işte.
Sizde de durumlar böyle mi çocuklar? En son hangi mantıksız kararı alırken bu cümleyi kurup pişman oldunuz? Ya da sizin hayatınızı patlatan o meşhur "gaz verme" cümleniz hangisi? Aranızda bunu söyleyip de sonu mutlu biten tek bir kişi bile var mı merak ediyorum.