Selam millet, geçen akşam başıma gelen ufak bir sinir harbinden sonra içimi döküp sizin de fikrinizi alayım dedim.
Yıllardır "aman ne uğraşacağım kabloyla falan" diyip bütün fotoğrafları, belgeleri bulut depolama servislerine yüklüyordum. Hatta telefonun hafızası doldukça da bastım parayı, alanı yükselttim. Ama geçen gün eski bir fotoğrafı ararken alanın yine dolduğunu ve servislerin sürekli fiyat artırdığını görünce şartellerim attı.
Her Ay Abonelik Ücreti Ödemekten İçim Şişti
Düşününce fark ettim ki dijital hayatımızın neredeyse tamamını kiralıyoruz. Müzik kiralık, film kiralık, şimdi kendi çektiğimiz hatıra fotoğraflarını saklamak için bile her ay düzenli harçlık öder gibi para veriyoruz. Üstelik bir gün ödemeyi aksatsan veya internetin olmasa verilerine erişim sıfır.
Ben de çekmecenin dibinden yıllar önce kenara attığım eski bir harici HDD çıkardım. Takım çantasından eski bir dostu bulmuş gibi sevindim valla. Bütün arşivi çekip attım içine, valla kafam rahat etti.
Fiziksel Verinin Verdiği O Garip Güven Hissi
Elbette bulutun pratikliğine bir şey diyemem, her yerden şak diye erişmek güzel ama kendi verimin fiziksel olarak masamın üstünde durması bana inanılmaz bir kontrol hissi verdi. İnternet kopsa da elektrik gitse de verim elimde.
Aranızda benim gibi radikal bir kararla fiziksel diskler kullanmaya geri dönen var mı? Yoksa "devir artık bulut devri, uğraşılmaz kabloyla" diyenlerden misiniz?