Selam millet, geçen akşam bizim liseden ekiple bir kahve içelim dedik. Lisedeyken beraber dersleri eken, bütün gün bilgisayar oyunu konuşan bizim Ahmet geldi masaya. Ama nasıl bir geliş... Temmuzun sıcağında üstünde koyu lacivert takım elbise, yakasında parti rozeti, elinde iki tane telefon.
Valla ne yalan söyleyeyim, ilk başta şaka yapıyor sandım. Meğer bizimki bir partinin ilçe gençlik kollarına girmiş. Hangi parti olduğu hiç önemli değil, bence hepsinde mekanizma aynı işliyor. 23 yaşındaki çocuk bir anda 60 yaşındaki milletvekili gibi konuşmaya başlamış.
Lisede Gitar Çalan Adam Şimdi Teşkilat Diyor
İki saat boyunca ne hal hatır sorabildik ne eski günleri konuşabildik. Çocukla muhabbet etmeye çalışıyoruz, lafı bir şekilde "sahadayız", "teşkilat olarak çalışıyoruz", "halka dokunuyoruz" falan gibi kalıp laflara getiriyor. Yanımdaki arkadaş "Oğlum ne oldu sana, dilini mi yuttun?" dedi, ona bile protokolden cevap veriyor resmen.
Gözüm sosyal medya hesabına kaydı o akşam. Profil tamamen değişmiş; ilçe başkanının arkasında silik çıkan fotoğraflar, "Sayın başkanımızla istişarelerde bulunduk" yazılı paylaşımlar... Yahu daha geçen sene finallerden nasıl geçeceğiz diye ağlayan adam, ülkeyi kurtarma masasına oturmuş gibi takılıyor.
Kariyer Kapısı mı Yoksa Harbi İnanç mı?
İşin gerçeği ben burada olayın ideolojik kısmında değilim. Asıl merak ettiğim şey, bizim gençleri bu noktaya ne getiriyor? İçimden bir ses gelecek kaygısı yüzünden bir yere kapak atma sevdası diyor. Çoğu belki de bir iş bulurum, çevre yaparım diye giriyor ama bir süre sonra o havaya kendileri de inanmaya başlıyor.
Gerçekten o rozeti takınca insanın kişiliği bu kadar hızlı mı kabuk değiştirir? Ya da aranızda hiç bu yollardan geçip "ben ne yapıyorum ya" deyip bırakan oldu mu?
Sizin çevrenizde de var mı böyle bir anda gençlik kollarına girip bakan yardımcısı edasıyla gezmeye başlayan arkadaşınız? Nasıl katlanıyorsunuz bu değişime, yoksa direkt mesafeyi koyuyor musunuz?