Eski Dualarımın Nasıl Kabul Olduğunu Yıllar Sonra Anladım
Son güncelleme:
-
Selamlar herkese, geçen akşam odada eski defterleri kurcalarken üniversite son sınıftayken tuttuğum bir not defteri geçti elime. Sayfaları karıştırırken bir yerde öylece kalakaldım. Zamanında bir iş başvurusu ve bir burs imkanı için o kadar çok dua etmişim ki, adeta kendimi yıpratmışım. O dönem o iş olmayınca günlerce moralim bozuk gezmiştim, hatta duam kabul olmadı diye içten içe çocukça dertlenmiştim.
Şimdi aradan 4 yıl geçmiş. Bugün geldiğim noktaya bakıyorum da, iyi ki o zaman istediğim o iş olmamış arkadaşlar. Eğer o şirket olsaydı, altı ay sonra batan o projenin tam ortasında kalacakmışım. Sonradan girdiğim yer ise bana hem harika dostluklar kattı hem de mesleki olarak önümü açtı.
Bizim Hayır Sandığımız Şeyler Bazen En Büyük Engelimiz Olabiliyor
O an insan sıcağı sıcağına olaya çok dar bir pencereden bakıyor. İstediğimiz şey hemen o dakika, tam bizim planladığımız şekilde olsun istiyoruz. Olmayınca da hemen bir hüsran havasına girip demoralize oluyoruz. Ama zaman geçip geriye doğru bakınca insan ilahi senaryonun ne kadar kusursuz tıkır tıkır işlediğini görüyor. Meğer o kapının kapanması, bana çok daha hayırlı bir kapının açılması içinmiş.
Geç Gelen Farkındalık İnsanın İçini Ferahlatıyor
İşin garibi, zamanında üzüntüden uyuyamadığımız şeyler yıllar sonra "iyi ki de olmamış" dediğimiz bir tebessüme dönüşüyor. İnsan bunu bir kez net bir şekilde tecrübe edince, hayatın genelindeki o gereksiz kaygı yükü de hafifliyor aslında. Şimdilerde hayatımda bir aksilik yaşandığında ya da çok istediğim bir şey ertelendiğinde "dur bakalım, bunda da vardır bir hikmet" deyip kenara çekilmeyi öğrenmeye çalışıyorum.
Sizde de var mı böyle durumlar? Zamanında "keşke olsaydı" diye yanıp tutuştuğunuz ama sonradan iyi ki olmamış diye şükrettiğiniz olaylar yaşadınız mı? Muhabbet edelim biraz, anlatın dinleyelim.