Selam millet, geçen pazar aile yemeğindeyiz, her şey çok güzel gidiyor. Çaylar koyulmuş, tatlılar yenmiş, sohbet muhabbet gırgır derken pat diye konu siyasete geldi. Bizim büyük dayı başladı yine kendi desteklediği partiyi övmeye, televizyondaki yorumcular gibi masayı yumruklamaya. Ben de masadaki huzur kaçmasın diye çayımı yudumlayıp sadece kafamı sallıyorum.
Ama içimden de diyorum ki, ulan iki dakika kafa dinlemeye geldik, yine geldik aynı noktaya. Aranızda evdekilerle veya akrabalarla tamamen zıt kutuplarda olan var mı gerçekten çok merak ediyorum.
Masada Huzur Kaçmasın Diye Susmak
İşin en garip tarafı, ne zaman azıcık farklı bir fikir söylesen masadaki havanın bir anda buz gibi olması. Adam senin baban, amcan; tartışsan tartışamıyorsun, ikna etmeye çalışsan imkanı yok adam 30 yıldır aynı fikri savunuyor. Ben artık çözümü politik nötr kalmakta buldum. Ne deseler "hayırlısı olsun be dayı" deyip konuyu hemen futbol veya havaya getiriyorum.
Geçen gün bir arkadaşım anlattı, sırf babasıyla farklı partiyi destekliyor diye evde 3 gün soğuk savaş yaşanmış. İletişim tamamen kesilmiş, evde kimse kimseyle konuşmamış. Değer mi gerçekten iki siyasetçi için öz babanla, kardeşinle aranı bozmaya?
Gizli Oy Kullanma Sanatı
Sanırım bizim kuşakta acayip bir çifte hayat yaşama durumu var. Aile yanında farklı konuşup sandık başında tamamen kendi vicdanına göre takılan çok insan tanıyorum. Hatta seçim günü babasıyla sandığa gidip, eve gelince "valla senin dediğin yere bastım baba" deyip sandıkta tam tersini yapan arkadaşlarım var, yalan yok.
Sizde durumlar nasıl gençler? Aile yemeklerinde veya bayram ziyaretlerinde siyaset konusu açılınca ortamı nasıl idare ediyorsunuz? Yoksa hiç çekinmeden çat çat fikrinizi söyleyip kavgaya giriyor musunuz?