Doğada gözlemlediğimiz pek çok canlı, hayatta kalmak veya eş bulmak için pigmentlere güvenirken, bazı organizmalar tamamen fiziksel mühendislikle renk üretir. Özellikle Morpho cinsi kelebeklerin kanatları, kimyasal boya maddeleri içermemesine rağmen göz alıcı bir mavi tonu yansıtır. Bu durum, biyolojinin optik fizik ile kusursuz bir şekilde nasıl harmanlandığının en çarpıcı örneklerinden biridir.
Kanat yüzeyini elektron mikroskobu altında incelediğimizde, mikroskobik düzeyde üst üste dizilmiş kiremit benzeri pulcuklarla karşılaşırız. Bu pulcukların üzerinde ise nanometre boyutunda lameller adı verilen ince çıkıntılar yer alır. Işık bu karmaşık yapıya çarptığında, katmanlar arası mesafeler ve ışığın dalga boyu arasında hassas bir etkileşim başlar. Yapısal enterferans adı verilen bu optik fenomen sayesinde, mavi dışındaki tüm ışık dalga boyları birbirini sönümleyerek yok olurken, sadece belirli bir mavi spektrumu güçlenerek gözümüze yansır.
İnsan yapımı hiçbir boya veya pigment, bu kelebek kanatlarındaki kadar canlı ve açıya göre ton değiştiren bir parlaklık sunamaz. Mühendisler, doğanın bu nanoteknolojik renk üretim mekanizmasını taklit ederek solmayan boyalar, yüksek güvenlikli banknotlar ve yansıtmasız ekran yüzeyleri geliştirmek için uzun süredir çalışmalar yürütüyor. Canlılar alemindeki bu optik harikanın endüstriyel tasarımlara tam anlamıyla uyarlanması, malzeme bilimi açısından hangi eşikleri aşmamızı gerektirecek acaba?