Müze Mağazasında Kendini Kaybedip Servet Harcayan Var mı?
Son güncelleme:
-
Selam arkadaşlar, geçen hafta sonu uzun zamandır merak ettiğim bir sergiye gittim. Bilet fiyatı gayet makuldü, içeride tabloları gezdim, gayet keyifli iki saat geçirdim. Fakat her zaman olduğu gibi çıkıştaki o **müze mağazası** tuzağına yine düştüm.
Ne zaman bir galeriden ya da müzeden çıksam, sanki içeride büyük bir aydınlanma yaşamışım gibi soluğu o hediyelik eşya dükkanında alıyorum. İçeri girerken hep aynı yalanı söylüyorum kendime: "Sadece bir tane buzdolabı magneti alıp çıkacağım." Ama kasanın önüne geldiğimde elimde Monet desenli çoraplar, piyasanın üç katı fiyatına satılan seramik kupa ve muhtemelen eve gidince kapağını bile açmayacağım devasa bir sergi katalogu oluyor.
Rulodan Hiç Çıkmayan O Tablo Posterleri
İşin en trajikomik tarafı ne biliyor musunuz? Yıllardır gezdiğim her büyük sergiden "bunu kesin salona asarım" diye **büyük boy kuşe kağıt poster** alıyorum. Eve getiriyorum, o poster karton tüpün içinde kenara atılıyor. Şu an çalışma odamın köşesinde çerçevelenmeyi bekleyen en az 5-6 tane rulo var. Çerçeveletmeye kalksam çerçeve parası posterin beş katı tutuyor zaten, o yüzden öylece duruyorlar.
Geçen gün eve gelen bir arkadaşım "Sen niye sıradan bir not defterine sırf üzerinde tablo baskısı var diye bu kadar para verdin?" diye sordu. Haklı adam, mantıklı bir açıklaması yok. Ama o sergi ortamının havasına girince insan bir anda sanat koleksiyoneri edasına bürünüyor. Sanki o objeyi almayınca gezdiğim etkinlik yarım kalmış gibi geliyor.
Siz de benim gibi bu dükkanlardan eli boş çıkamayanlardan mısınız, yoksa sergiyi gezip hiç o tarafa sapmadan düz yürüyen soğukkanlı tiplerden mi? Aranızda o rulo posterleri gerçekten çerçeveletip asmayı başaran var mı merak ediyorum.