Doğanın en kusursuz navigasyon sistemlerinden biri, göçmen kuşların binlerce kilometre boyunca yönlerini asla şaşırmadan seyahat edebilmelerini sağlayan manyetik duyu mekanizmasıdır. Yıllar boyunca bu canlıların dünyamızın görünmez manyetik çizgilerini nasıl algıladığı biyologlar ve fizikçiler için büyük bir bilmece olarak kalmıştır. Son yıllarda yapılan kuantum biyolojisi çalışmaları, bu gizemin cevabının kuşların göz retinasında bulunan özel bir protein kriptokrom molekülünde gizli olduğunu göstermektedir.
Güneş ışığı retinadaki bu proteine çarptığı an, kuantum dolanıklık adı verilen garip bir fiziksel durum tetiklenmektedir. Bir çift elektron, birbirine fiziksel olarak temas etmese bile kuantum düzeyinde eşleşir ve dünyanın zayıf manyetik alanı bu elektronların spin hareketlerini doğrudan etkiler. Kuşlar, bu mikroskobik etkileşimi gözlerinde beliren hafif bir ışık deseni veya renk gölgesi olarak algılayabilir; böylece gökyüzünde adeta görünmez bir pusula haritasıyla uçarlar.
Bu durum, canlı organizmaların makro düzeydeki biyolojik davranışları ile atom altı fiziğin tuhaf kuralları arasında nasıl kusursuz bir köprü kurulabileceğini açıkça gözler önüne sermektedir. Kuantum mekaniğinin laboratuvarlardaki soğuk ve izole ortamlar dışında, sıcak ve ıslak canlı dokularda bile kusursuzca çalışabilmesi evrimin en büyüleyici mucizelerinden biridir. Bu hassas biyolojik pusulanın insan yapımı elektromanyetik dalgalardan nasıl etkilendiği ise bilim dünyasının bugünkü en büyük merak konularından biridir.