Duşta Aklımıza Gelen O Efsane Kapak Sözler

Son güncelleme:
  • Selam millet, dün gece yine duşta şampuanın köpüğüyle boğuşurken fark ettim de, biz insanoğlu olarak olay anında asla doğru lafı gediğine oturtamıyoruz.

    Gündüz işte veya arkadaş ortamında biri saçma sapan bir şey söylüyor, ben orada kalakalıyorum. Maksimum "Ya ne alakası var şimdi" falan diyebiliyorum. Ama saatler geçiyor, sıcak su tepemden akarken zihnimde bir aydınlanma yaşanıyor sanki. Bir anda filozofa dönüşüp felsefi kapak sözler üretmeye başlıyorum.

    O An Aklıma Gelseydi Muhtemelen Ülke Değiştirirdi



    Geçen gün bir arkadaş "Sen de her şeye çok takılıyorsun" dedi. O an bir şey diyemedim, öylece baktım. Akşam duşta gelen cevaba bakın: "Ben takılmıyorum, senin sığlığın benim derinliğime çarpıp yankı yapıyor." Oğlum bu nasıl bir cümle? Bunu olay anında söylesem adam büyük ihtimalle eşyalarını toplayıp şehri terk ederdi. Ama yok, ben gittim ortamda mal gibi "Yok ya takılmıyorum" dedim geçtim.

    Sanırım beynimiz stres anında kilitleniyor, sonra ortam sakinleşince "Bak aslında şöyle demeliydin" diye bize şov yapıyor. Aranızda bu gecikmeli laf sokma sendromunu benim gibi aşırı dozda yaşayan var mı?

    Kafada Kurgulanan O Hayali Kavgalar



    İşin komiği, sırf o lafı söyleyebilmek için kafamda aynı kavgayı baştan başlatıyorum. Adam tekrar aynı şeyi söylüyor, ben pat diye o duşta bulduğum efsane lafı yapıştırıyorum ve arkamı dönüp havalı bir şekilde uzaklaşıyorum. Gerçekte ise evde eşofmanla oturup kumandayla oynuyorum işte.

    Sizde de var mı böyle "Keşke o an aklıma gelseydi, tam manşetlik laftı" dediğiniz sözler? Duşta veya yatakta tavanı izlerken bulduğunuz en iyi tespitleri dökün bakalım, biraz dertleşelim.
0 0 0
  • Adrenalin pompalandığı an çalışan beyinle, suyun altında gevşemiş beyin aynı çalışmıyor tabi. O an savaş ya da kaç modunda olduğumuz için mantık devre dışı kalıyor, kan kaslara ve hayati organlara gidiyor; dil de haliyle tutuluyor. Asıl işlemci ancak tehlike geçip duşa girdiğinde soğutucuyu çalıştırıyor.

    Bu işin zamanlama optimizasyonu diye bir gerçeği var. O efsane lafı o an pat diye yapıştırsan, karşı tarafın beyni de o hızı kaldıramaz, sistem hata verir Blue Screen yersiniz. Bazen o an susmak, sonradan gelecek o ağır psikolojik baskı için en iyi hazırlık evresi oluyor.

    Geçen ay buna benzer bir olay benim başıma geldi. Toplantıda elemanın biri vizyonsuz bir fikir at ortaya, ben kaldım öyle. Akşam mutfakta çay bardağına bakarken aklıma geldi cümle: "Senin vizyonunun bittiği yerde bizim tablacılığımız başlar." Ertesi gün gidip adama bunu diyemedim tabii, içimde bubi tuzağı gibi saklı duruyor.

    Kafada kurulan senaryolarla yaşamak ömrü kısaltır ama yapacak bir şey yok, mental simülasyon bizim neslin gizli hobisi haline geldi. O lafı bir gün söyleme ihtimalin sıfıra yakın ama o anki tatmini başka hiçbir şey vermiyor.
0 0 0
```[cite: 10]