Selamlar millet, halı saha kültürü bizim buralarda hiç ölmez biliyorsunuz ama son birkaç aydır kendi aramızda oynadığımız maçlarda acayip bir durum fark ettim. Ya yaşlandık ya da cidden kondisyon kelimesi hayatımızdan tamamen çıktı.
İlk 15 Dakika Tempomuz Ne Oluyor Böyle?
Maça öyle bir hevesle ve yüksek tempoyla başlıyoruz ki, sanki Şampiyonlar Ligi finalindeyiz. İlk 10-15 dakika herkes sağa sola koşturuyor, pres yapıyor, varını yoğunu ortaya koyuyor. Ama tam bu dakikadan sonra takımdaki herkesin şarjı birden %10'a düşüyor resmen. Sahada yürüyen adamlar görmeye başlıyoruz, kaleci bile kaleden çıkıp 'nefes alamıyorum' diye isyan ediyor.
Yaş 30'a Dayanınca Halı Saha Artık Eskisi Gibi Değil
Tabii gruptakilerin yaş ortalaması 30-35 arasına dayandı, bunun da etkisi büyük. Eskiden arka arkaya iki maç atar yine de yorulmazdık. Şimdi halı saha maçından sonraki iki gün boyunca merdiven inemez hale geliyoruz. Halı saha maçları artık keyiften çok bir hayatta kalma mücadelesine, sakatlık çıkmasın diye dua etme seansına dönüştü.
Sizde de durumlar böyle mi yoksa bizim ekip halı saha yerine huzurevi kontenjanından mı oynamaya başlamalı? Varsa bu kondisyon problemini çözmenin pratik bir yolu, paylaşırsanız sevinirim.