Aklımda bu aşktan kalma bir kucak dolusu
Gözyaşı hasret ve sonu gelmez bi pişmanlık var
Yine de bile bile düşüyorsam,
Bu yaşadığım aşk değil.
En azından adı aşk
geriye kalanı ruhu değil.
Kopmaz dediğim öyle bağlar kopardın ki bırak da sevgi bana kalsın
tozu sana dumanı bana
İşine yaramaz nasıl olsa savur rüzgara
Dünyalara değer aşkımı arkadaşlığına kurban ettim
Değmez artık bir damla göz yaşıma
Ve biliyordum
Sen geldiğinde de biliyordum.
Ya senden kaçacaktım korku dolu bi güvensizlikle
ya sen de gidecektin yine.
Alışkınım ben bu gelmelere geldiğimdeyse kalamayacağımı bile bile..
Sahi bu defa hangisi oldu? Onu bilemedim.
Aslında tüm bu yaşadıklarımız benim "kader" diye anlattığım bir hayat sahnesi.
Bizden habersiz kuruluyor
sahne, oyun oynanıyor ve biz de oyunun baş aktörleriyiz belki, sonra perde kapanıyor.
Herkes yollarına ayrılıyor.
İşte böyle...
Seni bulmak ne kadar güzelse,
seni kaybetmek de o kadar güzel.
Hayır yanlış yazmadım yada sen yanlış okumadın.
Çünkü yüreğimde sen varsın.
İçinde sen olan bir şey nasıl kötü olabilir?
en son görüşmemizde fark ettim
Sana eskisi gibi bakamadığımı
Öyle büyütmüşüm ki yüreğimde öyle derin bi yerde saklamışım ki karşılaştırınca terazim birbirini karşılamıyor
Yada öyle derin yaralar almışım ki karşımda ki sen bu yaralara telafi olmuyor
Yinede
Belki bir gün bu yazımı da okuma fırsatın olur, ama sana yazıldığını bilmeden.
Buraya bir işaret koymalıyım diye düşündüm, bir kelime.
O kelimeyi okuduğunda kalbin
burkulsun ve anla ki bunu yazan benim,
Sormadan anla
Neden yazdı diye sorgulama
Hiç kafanı yorma
Almıyor nasıl olsa ne yüreğin
Ne de Yetmiyor aklın bu yazdıklarıma
Boşver aldırma.
İşte böyle...
Seni bulmak ne kadar güzelse,
seni kaybetmek de o kadar güzel.
Hayır yanlış yazmadım yada sen yanlış okumadın.
Çünkü yüreğimde sen varsın.
ELLERİNE YÜREGİNE SAGLIK ABİŞİM HARİKA SÖZLER
PARMAKLARIN DERT GÖRMESİN...